Ό,τι δεν πήγε όπως το ήθελες… μπορεί να σε πάει εκεί που αξίζεις – Μια φιλοσοφική και coaching ματιά στην ηγεσία, την ανθεκτικότητα και την πρόοδο.

Από τη Βαρβάρα Ασημακοπούλου,

Η αποτυχία δεν είναι το αντίθετο της επιτυχίας· είναι ο δρόμος που οδηγεί σε αυτήν.
Μέσα από τη δική μου εμπειρία και την ομιλία μου στο Leadership Summit της ΕΑΣΕ – “The Failure Paradox”, μοιράζομαι πώς οι αρχές της κλασικής φιλοσοφίας και οι πρακτικές του coaching μπορούν να βοηθήσουν κάθε ηγέτη να μετατρέψει την αποτυχία σε καθρέφτη αυτογνωσίας και ανάπτυξης.
Γιατί, όπως έλεγε ο Αριστοτέλης, η αρετή είναι πράξη — και κάθε setback είναι ένα βήμα πιο κοντά στη φρόνηση, τη δικαιοσύνη, τη γενναιότητα και τη σωφροσύνη.

💫 Η Αποτυχία ως Καθρέφτης της Ηγεσίας

Η αποτυχία είναι αναπόσπαστο μέρος κάθε ηγετικής πορείας.
Δεν είναι η σκιά της επιτυχίας, αλλά το φως που την αποκαλύπτει.
Είναι το σημείο όπου ο ηγέτης συναντά την αλήθεια του, μαθαίνει, μεταμορφώνεται και ξαναγεννιέται.

Όπως είπε ο Αριστοτέλης, «Η αρετή δεν είναι θεωρία αλλά πράξη.»
Κάθε αποτυχία είναι ένα μάθημα προς την αρετή, μια πράξη επίγνωσης που φέρνει τον ηγέτη πιο κοντά στη φρόνηση, στη δικαιοσύνη, στη σωφροσύνη και στη γενναιότητα.
Η ζωή — και η ηγεσία — κερδίζονται, δεν χαρίζονται.

🔹 Η αποτυχία ως πληροφορία

Η αποτυχία δεν είναι στίγμα, είναι πληροφορία.
Είναι η φωνή της πραγματικότητας που μας καλεί να επαναπροσδιορίσουμε ποιοι είμαστε και πού θέλουμε να πάμε.
Όπως είπε ο Επίκτητος, «Δεν είναι τα πράγματα που μας ταράζουν, αλλά οι απόψεις μας γι’ αυτά.»
Δεν μας πληγώνει η αποτυχία, αλλά η ερμηνεία που της δίνουμε.

Στο coaching, η αποτυχία γίνεται feedback — ένας καθρέφτης που δείχνει τι χρειάζεται να αλλάξει.
Μέσα από reframing και αναστοχασμό, ο ηγέτης μαθαίνει να κάνει ένα βήμα πίσω και να βλέπει την εικόνα καθαρά:
να αλλάζει την ερώτηση από «Γιατί απέτυχα;» σε «Τι μαθαίνω μέσα από αυτό;»
Είναι η πρώτη στιγμή ηγεσίας προς τον εαυτό.

🔹 Ο εσωτερικός διάλογος και η δύναμη του οράματος

Η κρίσιμη στιγμή μιας αποτυχίας είναι η στιγμή της σιωπής.
Όταν ο εσωτερικός διάλογος του ηγέτη γίνεται θορυβώδης, χρειάζεται να κάνει παύση και να ακούσει ξανά τη φωνή του σκοπού του.

«Όταν χάνουμε μια μάχη, δεν χάνουμε τον πόλεμο – αν ο σκοπός μάς κρατά ζωντανούς.»

Η δύναμη του οράματος είναι αυτή που δίνει νόημα σε κάθε setback.
Ο ηγέτης που θυμάται το “γιατί” μπορεί να επαναπροσδιορίσει το “πώς”.
Η εσωτερική ηγεσία δεν είναι θέμα ικανοτήτων, αλλά ευθυγράμμισης με τον σκοπό.
Δεν είναι το εμπόδιο που σταματά τον ηγέτη — είναι ο φόβος για το τι θα πουν οι άλλοι.

Ο μεγαλόψυχος ηγέτης ξέρει να ζητά βοήθεια, να ανασυντάσσεται, να ζει ξανά το κίνητρό του και να οδηγεί με ψυχραιμία και πίστη.

Το παράδειγμα που δίνει δεν είναι υποχρέωση του ρόλου — είναι μονόδρομος της ηγεσίας.

🔹 Η αποτυχία ωριμάζει την επιτυχία

Η αποτυχία δεν αναιρεί την επιτυχία· την ωριμάζει.
Όπως και η επιτυχία, δεν είναι ποτέ “τελική” ή “μόνιμη”.
Κάθε αποτυχία μας επιστρέφει στο ουσιώδες, σε ό,τι πραγματικά έχει αξία.

Ο Σενέκας έλεγε:

«Δεν είναι ότι έχουμε λίγο χρόνο, αλλά ότι χάνουμε πολύ.»

Η αποτυχία είναι το κάλεσμα να επιστρέψουμε στον εαυτό μας, να ρωτήσουμε:
Τι είναι αυτό που έχει αληθινό νόημα; Ποια αξία υπηρετώ;

🔹 Συγχώρεση, κατανόηση και αυτογνωσία

Η αποτυχία μας διδάσκει και κάτι ακόμα: τη συγχώρεση.
Πρώτα προς τον εαυτό μας και μετά προς τους άλλους.
Η συγχώρεση δεν είναι αδυναμία — είναι απελευθέρωση.
Η κατανόηση ανοίγει τον δρόμο για δράση χωρίς φόβο.
Μόνο όταν κατανοώ μπορώ να μάθω. Μόνο όταν συγχωρώ μπορώ να συνεχίσω.

Η ηγεσία που γεννιέται μέσα από τη συγχώρεση είναι ηγεσία με ανθρωπιά και επίγνωση.
Κάθε άνθρωπος κάνει λάθη, αλλά ο ηγέτης που μπορεί να τα κοιτάξει στα μάτια, να τα αποδεχτεί και να τα μετατρέψει σε μάθημα, είναι εκείνος που οδηγεί με ψυχραιμία και αλήθεια.

Μια ανώτερη ευεργετική δύναμη βρίσκεται όπου υπάρχει καλό – May this Force be with you.

Σήμερα θέλω πρώτα απ’ όλα να πω στον εαυτό μου:
Βαρβάρα μου, κάνεις ό,τι μπορείς. Είσαι πάντα παρούσα. Είσαι στο σωστό μονοπάτι. Κάνεις καλό στους ανθρώπους και αυτό ήδη είναι γνωστό. Δεν χρειάζεται να προσπαθείς συνέχεια· ήδη το έχεις καταφέρει.

Έχεις δημιουργήσει μια μεγάλη αγκαλιά ανθρώπων που σε υποστηρίζουν, που σε θαυμάζουν, που ξέρουν πώς να σου μοιάσουν. Γιατί τους έχεις δώσει τόσα εφόδια, ώστε μπορούν να λειτουργήσουν μόνοι τους. Και αυτό είναι σπάνιο. Οι άνθρωποι συνήθως είναι εγωιστές από φόβο. Εσύ δεν φοβάσαι, γιατί γνωρίζεις τη δύναμή σου, γνωρίζεις την αξία σου.

Οι δοκιμασίες και οι επιλογές

Την αξία σου τη γνωρίζεις, γιατί δοκιμάστηκες πολλές φορές.
Κάποιες φορές το κατάφερες αυτό που ήθελες. Κάποιες φορές το πλησίασες. Κάποιες φορές το άλλαξες. Κάποιες φορές το άφησες πίσω σου.
Όλα καλά τα έκανες.

Έκανες τις επιλογές σου, πήρες τις αποφάσεις σου με τόλμη, ανέλαβες την ευθύνη. Γι’ αυτό και προχωρούσες, δεν σταματούσες. Γιατί το εσωτερικό σου κίνητρο – να είσαι καλά για να είναι και οι άλλοι καλά – σου έδινε τη δύναμη.

Η εσωτερική δύναμη και η ανώτερη πεποίθηση

Το πιο σημαντικό είναι πως μέσα σου ξέρεις ότι αυτή η δύναμη πηγάζει από μια ανώτερη πεποίθηση, πέρα από ό,τι μπορεί να αντιληφθεί ο καθένας μας.
Υπάρχει μια ανεξήγητη «συνωμοσία καλοσύνης». Μια ανώτερη, θετική δύναμη, πέρα από την ανθρώπινη κατανόηση, που θέλει το ίδιο με την ανθρωπότητα: να συνεχίζει να υπάρχει, να δημιουργεί πολιτισμό, να βελτιώνεται.

Η Θεία Χάρη, μια ευεργετική συμπαντική δύναμη – πες τη ψυχή, πες τη συντεταγμένη – που συντονίζεται με τις επιθυμίες των ανθρώπων για προσωπική και κοινωνική ευημερία. Που συντονίζεται με το καλό, με τις καλές σκέψεις, με τις καλές πράξεις.

Και το μόνο κριτήριο είναι ένα:

Ό,τι κάνουμε για το καλό μας, να είναι και για το καλό των άλλων.

Αυτή είναι η αποστολή μας. Αυτή είναι η κληρονομιά μας: να είμαστε κι εμείς καλά και να είναι και οι άλλοι καλά.

Οι άνθρωποι που αγωνίστηκαν για το καλό

Σκέφτομαι ότι στην ιστορία υπήρξαν εξαιρετικοί άνθρωποι, με εξαιρετικά μυαλά, που ανεξάρτητα από τις συνθήκες, ήθελαν το ίδιο. Αγωνίζονταν – με εύκολες ή δύσκολες συνθήκες, που πολλές φορές για εμάς φαίνονται αδιανόητες – για το κοινό καλό.

Αγωνίζονταν για να αποδείξουν ότι η ανθρωπότητα έχει πολλά να επιδείξει. Ότι το ανθρώπινο μυαλό μπορεί να δημιουργεί κάτι καλό και παράλληλα να το απολαμβάνει. Στην τέχνη, στην επιστήμη, στην κοινωνία, στην πολιτική, στο περιβάλλον.

Το μαγικό χέρι, η Θεία Χάρη, αυτή η ανώτερη δύναμη, μας δίνει το πολύτιμο δώρο: μας αγαπά, μας συγχωρεί, μας αποδέχεται και μας στηρίζει.

Στηρίζει τις επιλογές μας, όποιες κι αν είναι.

Μας βοηθά να έχουμε πάντα ελπίδα, να σηκωνόμαστε και να συνεχίζουμε.

Γιατί μας αγαπά άνευ όρων.

Τι Λείπει από το HR

Ποιο είναι το κομμάτι που λείπει στο HR;
Μήπως είναι το coaching; Ας δούμε τα γεγονότα.

• Η υπερβολική πίεση επηρεάζει τους ανθρώπους — και το ίδιο συμβαίνει και στο HR.
• Οι οργανωτικές και στρατηγικές αλλαγές επηρεάζουν τους ανθρώπους — και το HR τις ζει πρώτο.
• Κάθε πολιτική ή κοινωνική αλλαγή φέρνει αναστάτωση στους ανθρώπους — και το HR πρέπει να σταθεί εκεί.
• Οι νέες προσλήψεις αλλάζουν τη δυναμική της ομάδας — και το HR φροντίζει για την ομαλή ένταξη.
• Οι νέοι ηγέτες φέρνουν αλλαγές στην κουλτούρα — και το HR τη συγκρατεί και την εξελίσσει.
• Κάθε τεχνολογική ανατροπή επηρεάζει τους ανθρώπους — και το HR καθοδηγεί τη μετάβαση.

Η Αλήθεια Πίσω από τα Λόγια

Από τα πρώτα μου βήματα σε αυτό το μαγικό επάγγελμα, ήξερα πως το HR δεν είναι απλώς πολιτικές και διαδικασίες. Θυμάμαι ακόμα τη μέρα που ο Διευθυντής που με προσέλαβε μου έσφιξε το χέρι και μου είπε:

«Καλώς ήρθες στην κόλαση.»

Τότε πίστευα πως υπερβάλλει — ήθελε να με δοκιμάσει. Ωστόσο, χρόνια μετά, ξέρω καλά ότι έλεγε την αλήθεια.

Πίσω από Κάθε HR Υπάρχει Μια Ιστορία

Η αλήθεια είναι πως πίσω από κάθε απόφαση HR υπάρχει μια ανθρώπινη ιστορία. Θυμάμαι περιπτώσεις που έπρεπε να πούμε «όχι» σε κάτι που φαινόταν δίκαιο. Θυμάμαι τις στιγμές που κάποιος έφευγε με δάκρυα και έμενα εγώ να τα μαζεύω πίσω. Θυμάμαι βράδια που το γραφείο άδειαζε κι εγώ έμενα, γιατί κάποιος έπρεπε να είναι εκεί.

Η αποστολή μου όλα αυτά τα χρόνια ήταν να μην μείνει κανένας HR μόνος με αυτό το βάρος.

Οι άνθρωποι του HR είναι διαρκώς στη μέση — ανάμεσα στις απαιτήσεις των εργοδοτών και στις ανάγκες των εργαζομένων. Παρ’ όλα αυτά, κάθε φορά που ρωτούσα έναν άνθρωπο του HR πώς νιώθει για τη δουλειά του, η απάντηση ήταν πάντα ίδια:
«Λατρεύω τη δουλειά μου.»

Αγαπούν να βοηθούν. Να δίνουν δύναμη. Να βλέπουν τους ανθρώπους να μεγαλώνουν και να ανθίζουν. Αλλά είναι αυτή η βαθιά δήλωση αγάπης αρκετή για να κρατήσει τους ίδιους δυνατούς, υγιείς και εμπνευσμένους μακροπρόθεσμα;

Η σύγχρονη έρευνα δείχνει πως το HR συχνά εξακολουθεί να φαίνεται περισσότερο ως φύλακας διαδικασιών παρά ως αληθινός διευκολυντής ανθρώπινου δυναμικού ή ισότιμος επιχειρηματικός συνεργάτης. Πολλές φορές περιμένουν από το HR να λύσει προβλήματα που δεν δημιούργησε, να διαχειριστεί αλλαγές που δεν επέλεξε και να πετύχει το αδύνατο — χωρίς πάντα αναγνώριση.

Δυστυχώς, σε πολλούς οργανισμούς, η κοινή λογική, η δικαιοσύνη και η ενσυναίσθηση — αξίες που οι άνθρωποι του HR υπερασπίζονται κάθε μέρα — είναι ακόμη πιο συχνά η εξαίρεση παρά ο κανόνας. Αυτό κάνει την ανθρώπινη πλευρά της αποστολής του HR πιο δύσκολη απ’ όσο θα έπρεπε να είναι.

Σε όλη μου την πορεία, το βαθύτερο όραμά μου ήταν απλό: Να υπάρχει ένας ασφαλής, δημιουργικός χώρος όπου εργαζόμενοι, ηγέτες και εργοδότες μπορούν να συναντηθούν, να κατανοήσουν ο ένας τον άλλο και να χτίσουν εμπιστοσύνη για κοινό καλό.

Τα Οφέλη του Coaching στις Επιχειρήσεις: Ένα Στρατηγικό Πλεονέκτημα για τους Ηγέτες του Σήμερα

Στον κόσμο των επιχειρήσεων, όπου οι προκλήσεις πολλαπλασιάζονται, το coaching δεν είναι απλώς μια μέθοδος, αλλά ένας τρόπος σκέψης και δράσης που ενισχύει την ανάπτυξη, την καινοτομία και την ανθεκτικότητα. Το πρόσφατο webinar μας, “Coaching Education in Organizations for the New Era”, ανέδειξε τη σημασία του coaching μέσα από συζητήσεις, πρακτικές εφαρμογές και προσωπικές εμπειρίες.

✅Η Δύναμη του Coaching: Στατιστικά που Ξεχωρίζουν

Η τελευταία έρευνα της International Coaching Federation (ICF) σε συνεργασία με την PwC αποδεικνύει τη δυναμική του coaching:

📊 54% αύξηση στον αριθμό των ενεργών coaches παγκοσμίως από το 2019.
📈 Ετήσια έσοδα ύψους $4,5 δισεκατομμυρίων, σημειώνοντας 60% αύξηση τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
✅ Οι οργανισμοί που υιοθετούν το coaching αναφέρουν σημαντική βελτίωση στην αφοσίωση, την ευελιξία και την καινοτομία των ομάδων τους.

Αναρωτιέστε πώς αυτές οι τάσεις μπορούν να μεταμορφώσουν και τη δική σας επιχείρηση;

✅Στρατηγικές που Μεταμορφώνουν: Μαθήματα από το Webinar

Κατά τη διάρκεια του webinar, αναδείχθηκαν συγκεκριμένοι τρόποι με τους οποίους το coaching μπορεί να ενισχύσει την κουλτούρα και την αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων:

1. Ανάδειξη Ηγεσίας μέσω Coaching

Το coaching βοηθά τους ηγέτες να βλέπουν τα στελέχη τους ως ανθρώπους με δυνατότητες, ενισχύοντας την εμπιστοσύνη και την υποστήριξη.

• “Η εισαγωγή του executive coaching με βοήθησε να δω τα στελέχη μου ως ανθρώπους με δυνατότητες, όχι μόνο ως ρόλους.” – Συμμετέχων CEO.

2. Ενίσχυση Ομαδικής Συνεργασίας

Το team coaching καλλιεργεί περιβάλλον ανοιχτής επικοινωνίας και αυξάνει την παραγωγικότητα.

• Απόσπασμα από το webinar:
  «Η πραγματική συνεργασία γεννιέται όταν οι άνθρωποι νιώθουν ότι οι φωνές τους ακούγονται και εκτιμώνται.»

3. Η Δύναμη της Ενδυνάμωσης

Το coaching προσφέρει στους εργαζομένους το χώρο να βρίσκουν τις δικές τους λύσεις.

Κατά τον τελικό αναστοχασμό της εκπαιδευτικής ημέρας που είχα με την ομάδα μου της σειράς 8 των VIP Coaches & Leaders του Phiosophical Leadership Diploma Level 1 by ICF μια υπέροχη ενσυναισθηματική μαθήτριά μου σταχυολόγησε μια φράση που είπα κατά τη διάρκεια του μαθήματος και την έφερε ως επίλογο.

Η δημιουργικότητα είναι ανάληψη ρίσκου.

Αποφάσισα να γράψω ένα άρθρο σχετικά με την ερμηνεία αυτής της ρήσης και να το μοιρασθώ μαζί σου ώστε αν είναι εφικτό να αποτελέσει κάτι χρήσιμο για σένα.

Επιπλέον λαμβάνω την ευκαιρία να κάνω πιο καθαρό το μήνυμά μου και το σκοπό μου. Ο σκοπός μου τον οποίο εξυπηρετώ με όλες μου τις υπηρεσίες, είναι η εσωτερική και εξωτερική ηγεσία.  Δηλαδή η εσωτερική επίγνωση και η ανάληψη δράσεων που αλλάζουν την εαυτό σου και επηρεάζουν θετικά τους άλλους, ώστε να κάνουν το ίδιο.

Θέλω να σε εμπνεύσω να αναπτυχθείς προσωπικά όχι σαν αυτοσκοπό δηλαδή αποκλειστικά για τη δική σου ικανοποίηση και ευτυχία, αλλά ως απαραίτητη προϋπόθεση της ομαδικής βελτίωσης. Της βελτίωσης των άλλων που θα ακολουθήσουν οικειοθελώς το παράδειγμά σου, με τη βοήθειά σου ή όχι.

Αναφέρομαι εκτενώς στην εσωτερική και εξωτερική ηγεσία  στο νέο βιβλίο μου Philosophical Leadership.

Δες παρακάτω τη συλλογιστική μου σχετικά με τον τίτλο του άρθρου.

Πιστεύω ότι η θυματοποίηση, η γκρίνια, τα συνεχή παράπονα προέρχονται  από την ύπαρξη κάποιου κενού. Κάποιας συναισθηματικής, νοητικής ή πρακτικής έλλειψης. Η συμπλήρωση του κενού  αυτού είναι έναρξη μιας δημιουργικής πράξης, και  η αφετηρία για να γεννηθεί κάτι νέο.

Η απόφαση της αναγνώρισης αλλά και της συμπλήρωσης του κενού είναι δύσκολη, διότι απαιτεί να βγούμε από τον αυτόματο πιλότο και τη ζώνη άνεσης.

Στη συνέχεια να εκτεθούμε σε κάτι νέο, κάτι άγνωστο.

Σε αυτή την περίπτωση το  ανθρώπινο ένστικτο εκπέμπει κατευθείαν sos διότι, το μυαλό πιστεύει ότι κάθε αλλαγή είναι κίνδυνος. Σε έχει προγραμματίσει να προστατευθείς από την αλλαγή ή να μην την κάνεις.

Το μυαλό, σε κάθε νέο, δεν ξεχωρίζει αμέσως το καλό από το κακό, χρειάζεται παύση για να το αξιολογήσει σωστά, ώστε να προστατεύσει ή να παρακινήσει τον άνθρωπο να πάρει την κατάλληλη απόφαση.

-Θα προχωρήσω ή όχι;

-Με ωφελεί ή όχι;

-Ποιες είναι οι προϋποθέσεις;

Ξεκινά η συλλογή δεδομένων, η επεξεργασία και τέλος η λήψη της απόφασης και η κατάλληλη δράση. Η λογική διαδικασία.

Η δημιουργικότητα είναι ανάληψη ρίσκου διότι ξεκινάς κάτι από το μηδέν.

Δεν γνωρίζεις πολλές φορές εσύ ο ίδιος που δημιουργείς, ούτε τη συνέχεια ούτε το τέλος. Επιπλέον δεν γνωρίζεις την ανταπόκριση που θα έχει στους άλλους.

Τα συναισθήματα και τις ερμηνείες που θα γεννηθούν.

Όταν δεν γνωρίζεις φοβάσαι. Ο κίνδυνος νομίζεις ότι βρίσκεται παντού.

Επιπλέον ο  κίνδυνος να εγκαταλείψεις αυτό που άρχισες είναι ακόμα πιο ορατός. Ειδικά αν δεν έχεις ένα δίχτυ ασφαλείας, ένα πλαίσιο.

Στην περίπτωση της ζωγραφικής είναι ο καμβάς.

Μπορείς να αντικαταστήσεις τον καμβά;

Ναι. Βάζοντας ένα άλλο πλαίσιο, ένα άλλο δίχτυ ασφαλείας.

Στην περίπτωση της ζωγραφικής ένα διαφορετικό πλαίσιο είναι ο χώρος, ένα συγκεκριμένος χώρος. Από μονοδιάστατο πλαίσιο πάμε στο τρισδιάστατο.

Το πλαίσιο υπάρχει σε όλα τα έργα τέχνης.

Η ανατροπή έρχεται από την αμφισβήτηση του υπάρχοντος  πλαισίου  και την αντικατάσταση του με ένα καινούργιο = Το δώρο της δημιουργικότητας

Το ρίσκο είναι να μη βρει ο δημιουργός το επόμενο πλαίσιο διότι φοβάται να αφήσει το παλιό.

-Τι θα σε βοηθήσει;

Να αγκαλιάσεις τον κίνδυνο της δημιουργικότητάς σου και να αφεθείς στον οίστρο της.  Να αφεθείς στη χαρά της δημιουργίας, να απολαύσεις τον μέχρι τώρα αταξίδευτο δρόμο σου. Την αβεβαιότητα, την απογοήτευση, την έκπληξη, το κάθε αναγνωρίσιμο ή όχι θετικό και αρνητικό συναίσθημα που ξεπηδά ακάλεστο σε όλη τη διαδρομή.

-Τι θα σε βοηθήσει, να αντέξεις τις οδύνες και να συνεχίσεις τον τοκετό.

Η  πίστη

• στον εαυτό σου
• στους πόρους σου
• στις ευκαιρίες του περιβάλλοντος

Σε αυτό που σε ενέπνευσε και σε εμπνέει, όπως εμένα η ομάδα μου, να εκφραστείς και να απελευθερώσεις τη δημιουργικότητά σου.

Το πλάνο

• Το κεντρικό μήνυμα
• Τα περιεχόμενα
• Η οργάνωση

Το ρίσκο, ο κίνδυνος πάει μαζί με τη δημιουργικότητα, πάει μαζί με κάθε σκέψη και δράση. Χωρίς ρίσκο και αβεβαιότητα δεν υπάρχει δημιουργικότητα.

Χωρίς κάτι νέο που δεν γνωρίζεις ακόμα πως θα το επηρεάσεις και πώς θα εξελιχθεί πώς θα κατανοηθεί από εσένα και το περιβάλλον σου.

Ας γίνουμε μία αλυσίδα ψυχικά χορτάτων ανθρώπων.

Λαμβάνοντας υπόψη μου τα ευρήματα της έρευνας για το βιβλίο του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ)  (2021-22), τις απόψεις γνωστών Ελλήνων εκδοτών σχετικά με το βιβλίο και την ομολογούμενη αύξηση των Ελλήνων που γράφουν και επιθυμούν να εκδώσουν τα βιβλία τους (Μεθενίτης: Αθηνόραμα 29.12.22)  φαίνεται ότι οι Έλληνες γράφουν περισσότερο  από ότι διαβάζουν.

Εντυπωσιάστηκα!

Ως coach κάνω τις παρακάτω ερωτήσεις

-Τι σημαίνει αυτό για σένα;

-Σημαίνει να γράφεις λιγότερο και να διαβάζεις περισσότερο;

-Σημαίνει να γράφεις ή να μη γράφεις;

θα σου πω τι κάνω εγώ!

Κάνω ότι θέλω!

Όταν επιθυμώ να διαβάσω διαβάζω. Χωρίς κάποιο σύστημα. Διαβάζω τα πάντα,  εφημερίδα,  άρθρα,  ποίηση,  λογοτεχνία,  ψυχολογία,  αστυνομικά,  λεξικά  (εννοείται του καθηγητή γλωσσολογίας Γ. Μπαμπινιώτη),  ταξιδιωτικά,  ιστορία,  βιογραφίες,  μεγάλη ποικιλία.

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που το βιβλίο εκτός απο γνώση ήταν καλλιέργεια, πηγή δύναμης και ξεχωριστής ταυτότητας.

Έτσι όσο διάβαζα ένιωθα πιο δυνατή και όσο πιο δυνατή και ξεχωριστή ένοιωθα τόσο διάβαζα.

Πολλές φορές αγόραζα τόσα βιβλία που δεν προλάβαινα καν να τα ανοίξω. Η αγορά τους και μόνο με έκανε να νιώθω τη δύναμη από τη συσσωρευμένη γνώση. Ας μην την είχα στο κεφάλι μου, αρκεί που την είχα στη βιβλιοθήκη μου.

Σου έχω ήδη εξομολογηθεί ότι στα εφηβικά μου χρόνια πήγαινα σε διάφορα όμορφα μέρη και διάβαζα. Σε κήπους, σε μουσεία, σε καφέ με ξεχωριστή αισθητική.

Σήμερα συνεχίζω να πηγαίνω σε όμορφα μέρη όχι όμως για να διαβάσω, αλλά για να γράψω

Κάποια στιγμή ένοιωσα ότι  το κεφάλι μου γέμισε από τις ιδέες , απόψεις, τις  ιστορίες άλλων και δεν άντεχε άλλο. Σαν να έπαθε υπερχείλιση!

Έτσι άρχισα να γράφω περισσότερο. Η γραφή λειτουργούσε ως εκτόνωση.

Έγραφα τα πάντα, ποιήματα,  ιστορίες,  ακόμη και θεατρικό έργο, μυθιστορήματα, αποφθέγματα, άρθρα κλπ.

Έχω γεμίσει συρτάρια με  μπλοκάκια,  τετραδιάκια, σελίδες Α4, κομματάκια χαρτιών, ακόμη και  χαρτοπετσέτες και post it ,  με λέξεις και  με ό,τι κατέβαινε από το κεφάλι μου. Φυσικά σήμερα τα ηλεκρονικά αρχεία, και οι σημειώσεις του τηλεφώνου έχουν τη δική τους πρακτικότητα.

Κάποιες φορές ξυπνάω το βράδυ με μια ιδέα μέχρι μια ολόκληρη ιστορία.  Στο κομοδίνο μου έχω ένα μπλοκάκι για να τις καταγράφω. Όχι πάντα με επιτυχία διότι ο θεός του ύπνου καμιά φορά είναι πιο δυνατός από τη μούσα της συγγραφής.

Το έκανα αυτό πολλά χρόνια μέχρι που ένιωσα την ανάγκη, την καταιγιστική ανάγκη μου να γράφω, να τη μετουσιώσω σε κάτι χρήσιμο.

Έτσι ήρθε το πρώτο μου βιβλίο. Καθαρά επαγγελματικό. Ήθελα να βοηθήσω τα στελέχη με τις βασικές αρχές διοίκησης της ομάδας τους σε συνδυασμό με ένα βασικό νομικό πλαίσιο. ‘Έτσι η δημιουργική μου πλευρά εκτονώθηκε με έναν οδηγό για στελέχη. «Το αλφαβητάριο του Manager» που αρχικά το προσέφερα στα στελέχη της εταιρείας που εργαζόμουν τότε (ΤΙΤΑΝ ΑΕ).

Μετά από χρόνια το   «Το αλφαβητάριο του Manager» εμπλουτίσθηκε και έγινε επίσημα βιβλίο από τις εκδόσεις Κριτική με το τίτλο “Η τέχνης της ειρήνη στον εργασιακό χώρο”.

Όταν μπήκε το coaching στη ζωή μου η συγγραφική μου μανία απέκτησε ουσιαστικό νόημα. Απέκτησε έναν ελκυστικό μεγάλο σκοπό.

Να γίνω διεθνούς φήμης συγγραφέας να βοηθήσω πολλούς περισσότερους ανθρώπους.

Ένας σπουδαίος αυθεντικός σκοπός, πιστεύω ότι γεμίζει τα όποια κενά που κάποιοι παλεύουν μια ζωή να γεμίσουν. Να αποκτήσουν συναισθηματικό σθένος και να ισορροπήσουν.

Γράφω για να επικοινωνώ, να εκφράζομαι, να μοιράζομαι, να δημιουργώ σχέσεις, να ενισχύω ουσιαστικές σχέσεις, να με κατανοούν και να κατανοώ.

Μέσα από αυτό το δημιουργικό μοίρασμα έτρεφα την ψυχή μου.

Σταμάτα να συμπλέεις μόνο με την πραγματικότητα. Αναζήτησε την προοπτική και τη δυνατότητα
Συνδέσου με την εσωτερική και εξωτερική προοπτική, ευκαιρία και δυνατότητα.

Δες τη ζωή μέσα από το φακό της δυνατότητας, όχι της πραγματικότητας.
Η εσωτερική και η εξωτερική δυνατότητα είναι οι καλύτεροι οδηγοί σας.
Σταμάτα να είσαι ένας αιώνιος ονειροπόλος. Προτίμησε να είσαι ένας πιθανός νικητής.
Ας δούμε γιατί.

Σου προτείνω να αλλάξεις οπτική. Άσε το κυνήγι της πραγματικότητας και αγκάλιασε τη δυνατότητα – τόσο μέσα σου όσο και αυτή στον κόσμο γύρω σου.

Αντί να περιορίζεσαι από αυτό που είναι, εξερεύνησε τι θα μπορούσε να είναι.

Φαντάσου να βλέπεις τη ζωή σου μέσα από το φακό της δυνατότητας, καθοδηγούμενος/η  από τις εσωτερικές και εξωτερικές δυνατότητες. Αυτές οι δυνατότητες δεν είναι απλώς όνειρα, είναι τα αστέρια που μας οδηγούν στην επιτυχία.

Οι κλασικές διδασκαλίες, κυρίως του Αριστοτέλη, τονίζουν την επιδίωξη μιας ενάρετης ζωής για αληθινή ευτυχία, μια έννοια γνωστή ως ευδαιμονία.

Αρετές όπως η φρόνηση (practical wisdom), η δικαιοσύνη, η γενναιότητα, η αυτοκυριαρχία, η γενναιοδωρία και η ειλικρίνεια, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του χαρακτήρα μας. Η καθημερινή άσκηση αυτών των αρετών τις ενισχύει, διαμορφώνοντας τον εαυτό μας σε καλύτερα άτομα.

Οι σύγχρονοι μελετητές όπως ο Seligman, ο ιδρυτής της θετικής ψυχολογίας και η ομάδα του έχουν επεκτείνει αυτόν τον κατάλογο, προσθέτοντας σύγχρονες αρετές όπως η δημιουργικότητα, η ηγεσία, η ομαδική εργασία και η ενσυναίσθηση, που είναι ζωτικής σημασίας στη σημερινή κοινωνία.

Η ουσία της αρετής βρίσκεται στην εύρεση του μέσου – της τέλειας ισορροπίας μεταξύ των δύο άκρων, της έλλειψης και της υπερβολής της αρετής.

Για παράδειγμα, η γενναιότητα βρίσκεται ανάμεσα στην απερισκεψία και τη δειλία. Έχει να κάνει με το να ενεργείς κατάλληλα, με την κατάλληλη πρόθεση, την κατάλληλη στιγμή και κατάλληλο τόπο, με το κατάλληλο άτομο και με την κατάλληλη ποσότητα.

Σε αυτό το πλαίσιο, η επιδίωξη της δυνατότητας αναδεικνύεται ως σύγχρονη αρετή – η ισορροπημένη προσέγγιση για την επίτευξη της ευδαιμονίας.

Είναι το μαγικό σημείο ανάμεσα στην ολοκληρωτική άρνηση και την ανελέητη ονειροπόληση. 

Είναι η Δυνατότητα εν δράσει.

Η πραγματικότητα από μόνη της δεν είναι αρετή. Στερείται το πλεόνασμα ή το έλλειμμα που απαιτείται για την ανάπτυξη και την πρόοδο.

Ωστόσο, όταν η πραγματικότητα συνυφαίνεται με το σκοπό, μεταμορφώνεται σε Δυνατότητα – ένα μείγμα συναισθημάτων, ενεργειών και κίνησης που μας ωθεί μπροστά.

Η αναζήτηση της πραγματικότητας χωρίς ουσιαστικό σκοπό οδηγεί σε άσκοπες προσπάθειες, ατελείωτες συζητήσεις ή ημιτελείς δημιουργίες.

Η πραγματικότητα αποκτά νόημα όταν συγχωνεύεται με τον ουσιαστικό σκοπό, οδηγώντας στην ανακάλυψη της δυνατότητάς μας.

Το εσωτερικό δυναμικό περιλαμβάνει τα ταλέντα, τα κίνητρα και τις φιλοδοξίες μας, ενώ το εξωτερικό δυναμικό σχετίζεται με εξωτερικούς παράγοντες – περιβάλλον, κοινωνία, οικονομικά, πολιτική, τεχνολογία και σχέσεις.

Ο εντοπισμός της αποστολής μας και η κατανόηση του εξωτερικού μας περιβάλλοντος μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ένα σχέδιο δράσης ενώ αναγνωρίζουμε πιθανές απειλές.

Τι είναι το Philosophical Leadership;

Είναι παραπάνω από άλλη μια μέθοδο ηγεσίας στην λαοθάλασσα της παγκόσμιας βιβλιογραφίας. Είναι μια νέα νοοτροπία, ένας  νέος τρόπος ζωής. Ένας τρόπος ζωής που λειτουργεί σε όλες τις εκφάνσεις στη ζωή σου. Στην εργασία, στον κοινωνικό σου ρόλο, την καθημερινότητά σου.

Ένας τρόπος ζωής εμπνευσμένος από την αρχαιοελληνική φιλοσοφία.

Ο Σωκράτης, που σύμφωνα με τον Κικέρωνα είναι ο πρώτος φιλόσοφος που κατέβασε τη φιλοσοφία από τον ουρανό στη γη, δηλαδή στην ενασχόληση των φιλοσόφων με τον άνθρωπο, έδωσε την πρώτη «μέθοδο» την καλή ζωή, την ενάρετη ζωή.

Στη συνέχεια ο μαθητής του Σωκράτη ο Πλάτωνας και ο μαθητής του Πλάτωνα ο Αριστοτέλης έδωσαν την πολιτική διάσταση.

Δηλαδή, η καλή ζωή, η ευτυχισμένη ζωή, η επιδίωξη της αριστοτελικής ευδαιμονίας συμπεριλαμβάνει το κοινό καλό.

Κι έχουν απόλυτο δίκιο! Δεν γίνεται κάποιος να ζει καλά χωρίς να δίνει σημασία στην επιρροή που έχει στο περιβάλλον του.

Αν θεωρήσουμε την ηγεσία ως επιρροή, τότε όλοι/ες είμαστε  δυνάμει ηγέτες.

Πρώτα από όλα ηγέτες, έχουμε τον έλεγχο και την επιρροή, του εαυτού μας και των ενεργειών μας.

Ως ηγέτες λοιπόν, ως μονάδες που επηρεάζουμε και δημιουργούμε ιστορία, προτείνω να το «Φιλοσοφήσουμε» περισσότερο δηλαδή να αναγνωρίσουμε τη δύναμή μας και να την αξιοποιήσουμε για μας τους ίδιους και για τους άλλους όσο καλύτερα μπορούμε.

Το μότο μου είναι: Μπορείς καλύτερα!

Το μοντέλο λοιπόν της ηγεσίας που προτείνω το ονόμασα φιλοσοφικό μοντέλο, διότι συμπεριλαμβάνει αυτό που κάνουν οι φιλόσοφοι. Οι φιλόσοφοι από το παρελθόν μέχρι σήμερα διερευνούν το για ποιο λόγο ζούμε και στη συνέχεια ποιος είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για να ζούμε.

Οι ηγέτες του σήμερα προτείνω να κάνουν το ίδιο:

-Να δουν τη ζωή τους σε δύο διαστάσεις και συγκεκριμένα τις παρακάτω:

-Να μάθουν για ποιο λόγο κάνουν ότι κάνουν, τι τους κινητοποιεί να εξασκούν την ηγεσία, να εμπνέουν, να ενθουσιάζουν να ωθούν τους άλλους να κάνουν τη δουλειά τους όπως πρέπει, να δίνουν οι ίδιοι τις λύσεις, να γίνονται καλύτεροι επαγγελματίες και άνθρωποι, να προετοιμάζουν άλλους νέους ηγέτες, όχι πιστούς ακολούθους αλλά μοναδικούς και διαφορετικούς ηγέτες.

Βλέπετε δεν χρησιμοποιώ τη λέξη «καθοδήγηση» η οποία για άλλους είναι συνυφασμένη με την ηγεσία. Διότι το Philosophical Leadership εκτός από τη φιλοσοφία ως σημαντικό παράγοντα, έχει και τις δεξιότητες coaching. Η μεγαλύτερη και πιο προκλητική δεξιότητα coaching για μένα είναι η υπευθυνότητα, η αυτολογοδοσία, accountability, του coachee, του συνεργάτη, του μέλους της ομάδας του ηγέτη.

Η υπευθυνότητα του άλλου κατακτάτε με την αυθόρμητη και οικειοθελή συμμετοχή του, που επιτυγχάνονται σήμερα μόνο από έναν coach.

Από έναν Coach Ηγέτη που ενστερνίζεται το coaching, όχι μόνο μερικές δεξιότητες πχ ενεργητική ακρόαση ή κατάλληλες ερωτήσεις, αλλά εκπαιδεύεται και εξασκεί ολόκληρη τη μεθοδολογία. Τη μαγική αυτή διαδικασία που ξεκινά από τη δημιουργία εμπιστοσύνης, συνεχίζει με την ενεργοποίηση και επιτυγχάνει την επιδιωκόμενη αλλαγή, προς όφελος του συνεργάτη και τη συμμετοχή του σε αυτή.

Το γιατί έχει να κάνει συνοπτικά με το εσωτερικό κίνητρο του καθενός μας δηλαδή το άθροισμα των αξιών των επιθυμιών των αναγκών και των πεποιθήσεων

Όσο πιο δυνατό είναι το κίνητρο τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει ο ηγέτης να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο που του παρουσιάζεται ή θα παρουσιάζεται πάντα μπροστά του.

Τα μάτια όλων στρέφονται επάνω του γι’ αυτό έχει φανατικούς ακολούθους αλλά και φανατικούς εχθρούς ή  αντιπάλους.

Είσαι πολύ ευαίσθητος/η για να αντέξεις αυτή την τεράστια αντίθεση;

Η ίδια είμαι υπερβολικά ευαίσθητη και αυτό δουλεύω μια ζωή με τη βοήθεια του coaching.

-Mπορώ όμως να είμαι μια τολμηρή και ονειροπόλα ηγέτιδα και να μην το βάζω κάτω. Έχει να κάνει πιστεύω με τις εσωτερικές δυνάμεις και  με την εξωτερική βοήθεια.

-Οι εσωτερικές δυνάμεις είναι οι αρετές που χρειάζεται να εξασκήσεις

-Η εξωτερική βοήθεια είναι να καταλάβεις την κοινότητα που χτίζεις με τους μαθητές σου, τους συνεργάτες σου, τους μελλοντικούς ηγέτες που δημιουργείς.

Επιπλέον θέλω με αυτό το βιβλίο να σου δείξω με ποιο τρόπο μπορείς να είσαι όχι μόνο αποτελεσματικός ηγέτης/τιδα αλλά συγχρόνως και ευτυχισμένος/η ηγέτης/τιδα.

Η αυτογνωσία

Προϋπόθεση- υπόβαθρο.

Οι δύο παραπάνω διαστάσεις -το γιατί και το πως – έχουν ως βάση και προϋπόθεση την αυτογνωσία. Την αυτογνωσία η οποία έρχεται σιγά σιγά όπως η σοφία,  μέσα από τη γνώση και τις εμπειρίες που αποκτάμε σταδιακά.

Η αυτογνωσία έχει τρεις διαστάσεις:

– Τι μπορώ

– Tι θέλω  και

– Τις εξωτερικές συνθήκες που υπάρχουν κάθε φορά.

Πόσες αληθινές ιστορίες να χωρέσουν σε τέσσερις ώρες;

Και όμως χώρεσαν 20 και παραπάνω ιστορίες στο Coach Now 2023, που μας συγκίνησαν, μας έδωσαν ιδέες και ουσιαστικά πολύτιμα μηνύματα για κάθε άνθρωπο που αγωνίζεται καθημερινά για την πρόοδο και την ευημερία.

Στις 11.11.23 υλοποιήθηκε μια μοναδική επετειακή εκδήλωση. Ένα συνέδριο με συνέδρους από την VIP κοινότητά μας προς την ίδια την VIP κοινότητά μας και τους φίλους μας.

Απόφοιτοι, καθηγητές και μαθητές μοιράστηκαν την ιστορία τους και τη διαδρομή τους από τη στιγμή που το coaching μπήκε στη ζωή τους μέχρι σήμερα.
– Προκλήσεις, επιτυχίες, μαγικές στιγμές, αξέχαστες δράσεις.
– Το μεγαλύτερο μάθημα ζωής για να βοηθήσουν κάθε άνθρωπο, κάθε νέο ή πιο έμπειρο coach.

Απάντησαν στα παρακάτω ερωτήματα.
-Πως ξεκίνησες;
-Τι προκλήσεις αντιμετώπισες;
-Τι μαγικές στιγμές έζησες;
-Τι κάνεις σήμερα;
-Τι προκλήσεις αντιμετωπίζεις;
-Τι ονειρεύεσαι;
-Ποια η συμβουλή σου στους νέους coaches;

Μετά το τέλος της μαγικής εμπειρίας που ζήσαμε, ζήτησα από τους αγαπημένους μου μαθητές και δασκάλους να μου πουν ποιο ήταν το κεντρικό μήνυμα του φετινού συνεδρίου το μήνυμα που μας γέννησε μας δυνάμωσε και μας έκανε ακόμα πιο πλούσιους. Μια άσκηση που πάντα βάζω, διδάσκω και βγαίνω αληθινή κάθε φορά με τρανταχτές αποδείξεις από τις εξομολογήσεις των μαθητών μου, των αποφοίτων στο ετήσιο Coach Now.

Το κεντρικό μήνυμα του συνεδρίου μας συνοπτικά μετά τα όσα συγκέντρωσα είναι:
Το νόημα του coaching, η ουσία του coaching και εντέλει η αποστολή του coaching, είναι να βρει ο καθένας το δικό του νόημα, το δικό του κεντρικό λόγο για να πορευθεί και να είναι ευτυχισμένος.

Δεν είναι το μονοπάτι που θα ακολουθήσεις το πιο σημαντικό, διότι στην πορεία μπορεί να αλλάξεις μονοπάτι, όπως μας είπε η συγκινητική Μάνια Πολέμης CSTP 2, είναι ο λόγος που σε ξεσηκώνει κάθε πρωί να παλεύεις με τους δαίμονες σου και να παραμένεις στην πορεία σου για την οποία είσαι πλασμένος, χωρίς να βιάζεσαι, για το δρόμο της αναγέννησης και της μεταμόρφωσης σύμφωνα με την ευφάνταστη Μαρία Καρακώστα CSTP 2, η οποία συμπλήρωσε. Δασκάλα θυμάσαι τι μου έλεγες όταν ξεκίνησα μαζί σου αυτό το ταξίδι; Καλύτερα αργά και σταθερά ρυθμικά βήματα στην ίδια ράγα, όσον και ψηλή ή στενή είναι.

Να βελτιώνεις την τεχνική σου και να αποκτάς αυτοπεποίθηση είπε ο αστείρευτος Πάνος Μαλακούδης CSTP 6. Να ξεφεύγεις από περιοριστικές ταμπέλες που μπορεί να βάζεις ο ίδιος στον εαυτό σου ειδικά όταν ως coach επιθυμείς να βελτιώσεις τον κόσμο.

Η πολυπράγμων Μαρία Αντωνιάδου CSTP 2, πήρε το λόγο και μας είπε πόσο άλλαξε η ζωή της μετά την coaching εκπαίδευση με τις τολμηρές αποφάσεις που πήρε και τις νέες πιο αυθεντικές και αγαπημένες δράσεις που δημιούργησε και έβαλε στη ζωή της.

Φέτος για πρώτη φορά ως δώρο για τα 5 χρόνια της VIP κοινότητάς μας αφιέρωσα το επετειακό Coach Now στους μαθητές μου και στους δασκάλους της σχολής μας. Τους άφησα ελεύθερους να ξεδιπλώσουν την ψυχή τους. Η ίδια κράτησα μόνο την ενορχήστρωση και την μπαγκέτα.

Δες και εμπνεύσου από τις ιστορίες αυτές και τα milestones που κατέκτησαν για να κάνεις και εσύ τομή στη ζωή σου.

• Αλλαγή Καριέρας
• Δημιουργία νέου επαγγέλματος πχ Life Loves You
• Προαγωγή, προϊστάμενος, director, partner
• Δημιουργία ΜΚΟ πχ Human Era
• Πλατφόρμες πχ Spark, Coaching Spirit Gallery
• Νέο Πρόγραμμα στο Πανεπιστήμιο
• Τόλμη
• Νέα οπτική για τη ζωή
• Εύρεση νοήματος
• Μεταμόρφωση
• Αναγέννηση
• Αλλαγή
• Εξέλιξη
• Αυτοπραγμάτωση
• Υποστήριξη
• Εκτόξευση
• Κατανόηση του θαύματος της ανθρώπινης φύσης, σώμα μυαλό ψυχή
• Διαχείριση αλλαγής
• Coaching Ταυτότητα για τη βελτίωση του κόσμου
• Επιτυχία μέσω της εστίασης στους στόχους
• Εμπιστοσύνη και Ασφάλεια
• Μεγιστοποίηση Δυναμικού
• Αμφισβήτηση του Status quo
• Μετουσίωση δύσκολων εμπειριών σε καλύτερους δημιουργικούς νέους ορίζοντες
• Έμπνευση

Μην εγκλωβίζεσαι στα δικά σου κριτήρια επιτυχίας- άλλαξε ιδεολογία.

Τα κάνω όλα και καλά! Είναι αυτό που πολλοί πελάτες μου ισχυρίζονται και μου λένε. Τους κατανοώ απόλυτα.

Κάνουν τα πράγματα που θέλουν να κάνουν και με τον τρόπο που θέλουν να πιστεύουν ότι είναι ο καλύτερος, αφού τους ικανοποιεί.

Το ίδιο παθαίνω κι εγώ!
Δύσκολα να μείνω ικανοποιημένη από συνεργάτη ή από κάποια βοήθεια από άλλον ή από τον τρόπο που οι άλλοι κάνουν αυτό που έκανα εγώ παλιά.

Ένα παράδειγμα.

Τώρα τελευταία ο σύζυγος μου έχει αναλάβει το μαγείρεμα για την οικογένεια.
Κρατιέμαι απίστευτα να μην επέμβω να πάρω την κουτάλα και το κάνω αλλιώς.
Χα χα! Ακόμη πιστεύω ότι είμαι καλύτερη μαγείρισσα. Κι αν όμως έχω μπροστά μου έναν εν δυνάμει καλύτερο μάγειρα;

Τι με κάνει να κρατιέμαι;

Η προτεραιότητα και η ουσία. Η ουσία δεν είναι το φαγητό αλλά η σχέση.
Επικεντρώνομαι στη σχέση και είμαι σίγουρη ότι θα εξελιχθεί και η μαγειρική.

Κυρίως αν μάγειρας το θέλει. Αυτό εξετάζω. Αν το θέλει είμαι αισιόδοξη και δίνω χρόνο.
Επίσης κοιτάω τις προτεραιότητες. Τι μπορώ να κάνω εγώ τώρα που δεν ασχολούμαι με το μαγείρεμα; Εννοείται παρά πολλά !!!

Υπάρχει λόγος να μην το εκμεταλλευθώ; ΟΧΙ! Και φυσικά το απολαμβάνω.
Μμμμ….έχω δρόμο γι’ αυτό χα χα.

Η κομβική ερώτηση είναι η εξής:

Ποιο είναι το κριτήριο του καλά;
Το όλα είναι μετρήσιμο, αν και γι’ αυτό έχω ενδοιασμό.

Το καλά;
Ας το αναλύσω τόσο όσο.

Για να αξιολογήσουμε κάτι χρειαζόμαστε ένα σημείο αναφοράς. Σωστά;
Είμαστε σίγουροι ότι οι ίδιοι είμαστε το σωστό σημείο αναφοράς;

Ρώτησα τα παιδιά μου ποιος είναι καλύτερος μάγειρας, εγώ ή ο μπαμπάς;

Η απάντηση ήταν έκπληξη!

Δεν θυμάμαι …πες ένα φαγητό που κάνεις εσύ καλά.

Χαμός!

Σαν καλή coach, δεν άφησα υποκειμενικά συναισθήματα όπως αχάριστοι, τη μανούλα που θυσιάζεται να σας φροντίζει κλπ κλπ, αλλά ρώτησα με ψυχραιμία.

Εντάξει, θα ήθελες να μου πεις ένα κριτήριο καλής μαγειρικής;

Η απάντηση ήταν η αναμενόμενη, άσε μας τώρα καλέ μαμά.

Το παράδειγμα αυτό είναι πιο διασκεδαστικό γι’ αυτό το χρησιμοποιώ. Έχω πολλά πιο business παραδείγματα και δικά μου και πελατών μου.

Όλα έχουν να κάνουν με το κριτήριο επιτυχίας.

• Υπάρχει;
• Είναι γνωστό;
• Είναι αποδεκτό;

Τι γνώμη έχετε για το παρακάτω;

Ο εαυτός μας δεν είναι πάντα το καλύτερο κριτήριο επιτυχίας για τον άλλον.

Ο εαυτός μας και οι επιδόσεις του αφορούν αποκλειστικά τους ίδιους, εμάς.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο εαυτός μας είναι η βάση σύγκρισης για μας τους ίδιους.

Σε χαρακτηριστικά και σε συμπεριφορές.
Το, εγώ στη θέση σου έκανα, σκέφτηκα, ήμουν, αφορά εμάς και όχι τον άλλο.

Αλλά θα το αφήσω για άλλο άρθρο αυτό.

Ας έρθω στο σημερινό άρθρο μου και το κεντρικό νόημα που επιθυμώ να θυμάσαι.

Αυτό είναι ότι, δεν μπορείς να τα κάνεις όλα, ακόμη και αν τα κάνεις καλά σύμφωνα με τα δικά σου κριτήρια.

Δεν μπορείς αν θες να προοδεύσεις.

Αν θες να είσαι μέτριος και καταϊδρωμένος είναι η πιο σίγουρη μέθοδος.