Ας γίνουμε μία αλυσίδα ψυχικά χορτάτων ανθρώπων.

Λαμβάνοντας υπόψη μου τα ευρήματα της έρευνας για το βιβλίο του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ)  (2021-22), τις απόψεις γνωστών Ελλήνων εκδοτών σχετικά με το βιβλίο και την ομολογούμενη αύξηση των Ελλήνων που γράφουν και επιθυμούν να εκδώσουν τα βιβλία τους (Μεθενίτης: Αθηνόραμα 29.12.22)  φαίνεται ότι οι Έλληνες γράφουν περισσότερο  από ότι διαβάζουν.

Εντυπωσιάστηκα!

Ως coach κάνω τις παρακάτω ερωτήσεις

-Τι σημαίνει αυτό για σένα;

-Σημαίνει να γράφεις λιγότερο και να διαβάζεις περισσότερο;

-Σημαίνει να γράφεις ή να μη γράφεις;

θα σου πω τι κάνω εγώ!

Κάνω ότι θέλω!

Όταν επιθυμώ να διαβάσω διαβάζω. Χωρίς κάποιο σύστημα. Διαβάζω τα πάντα,  εφημερίδα,  άρθρα,  ποίηση,  λογοτεχνία,  ψυχολογία,  αστυνομικά,  λεξικά  (εννοείται του καθηγητή γλωσσολογίας Γ. Μπαμπινιώτη),  ταξιδιωτικά,  ιστορία,  βιογραφίες,  μεγάλη ποικιλία.

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που το βιβλίο εκτός απο γνώση ήταν καλλιέργεια, πηγή δύναμης και ξεχωριστής ταυτότητας.

Έτσι όσο διάβαζα ένιωθα πιο δυνατή και όσο πιο δυνατή και ξεχωριστή ένοιωθα τόσο διάβαζα.

Πολλές φορές αγόραζα τόσα βιβλία που δεν προλάβαινα καν να τα ανοίξω. Η αγορά τους και μόνο με έκανε να νιώθω τη δύναμη από τη συσσωρευμένη γνώση. Ας μην την είχα στο κεφάλι μου, αρκεί που την είχα στη βιβλιοθήκη μου.

Σου έχω ήδη εξομολογηθεί ότι στα εφηβικά μου χρόνια πήγαινα σε διάφορα όμορφα μέρη και διάβαζα. Σε κήπους, σε μουσεία, σε καφέ με ξεχωριστή αισθητική.

Σήμερα συνεχίζω να πηγαίνω σε όμορφα μέρη όχι όμως για να διαβάσω, αλλά για να γράψω

Κάποια στιγμή ένοιωσα ότι  το κεφάλι μου γέμισε από τις ιδέες , απόψεις, τις  ιστορίες άλλων και δεν άντεχε άλλο. Σαν να έπαθε υπερχείλιση!

Έτσι άρχισα να γράφω περισσότερο. Η γραφή λειτουργούσε ως εκτόνωση.

Έγραφα τα πάντα, ποιήματα,  ιστορίες,  ακόμη και θεατρικό έργο, μυθιστορήματα, αποφθέγματα, άρθρα κλπ.

Έχω γεμίσει συρτάρια με  μπλοκάκια,  τετραδιάκια, σελίδες Α4, κομματάκια χαρτιών, ακόμη και  χαρτοπετσέτες και post it ,  με λέξεις και  με ό,τι κατέβαινε από το κεφάλι μου. Φυσικά σήμερα τα ηλεκρονικά αρχεία, και οι σημειώσεις του τηλεφώνου έχουν τη δική τους πρακτικότητα.

Κάποιες φορές ξυπνάω το βράδυ με μια ιδέα μέχρι μια ολόκληρη ιστορία.  Στο κομοδίνο μου έχω ένα μπλοκάκι για να τις καταγράφω. Όχι πάντα με επιτυχία διότι ο θεός του ύπνου καμιά φορά είναι πιο δυνατός από τη μούσα της συγγραφής.

Το έκανα αυτό πολλά χρόνια μέχρι που ένιωσα την ανάγκη, την καταιγιστική ανάγκη μου να γράφω, να τη μετουσιώσω σε κάτι χρήσιμο.

Έτσι ήρθε το πρώτο μου βιβλίο. Καθαρά επαγγελματικό. Ήθελα να βοηθήσω τα στελέχη με τις βασικές αρχές διοίκησης της ομάδας τους σε συνδυασμό με ένα βασικό νομικό πλαίσιο. ‘Έτσι η δημιουργική μου πλευρά εκτονώθηκε με έναν οδηγό για στελέχη. «Το αλφαβητάριο του Manager» που αρχικά το προσέφερα στα στελέχη της εταιρείας που εργαζόμουν τότε (ΤΙΤΑΝ ΑΕ).

Μετά από χρόνια το   «Το αλφαβητάριο του Manager» εμπλουτίσθηκε και έγινε επίσημα βιβλίο από τις εκδόσεις Κριτική με το τίτλο “Η τέχνης της ειρήνη στον εργασιακό χώρο”.

Όταν μπήκε το coaching στη ζωή μου η συγγραφική μου μανία απέκτησε ουσιαστικό νόημα. Απέκτησε έναν ελκυστικό μεγάλο σκοπό.

Να γίνω διεθνούς φήμης συγγραφέας να βοηθήσω πολλούς περισσότερους ανθρώπους.

Ένας σπουδαίος αυθεντικός σκοπός, πιστεύω ότι γεμίζει τα όποια κενά που κάποιοι παλεύουν μια ζωή να γεμίσουν. Να αποκτήσουν συναισθηματικό σθένος και να ισορροπήσουν.

Γράφω για να επικοινωνώ, να εκφράζομαι, να μοιράζομαι, να δημιουργώ σχέσεις, να ενισχύω ουσιαστικές σχέσεις, να με κατανοούν και να κατανοώ.

Μέσα από αυτό το δημιουργικό μοίρασμα έτρεφα την ψυχή μου.

Σταμάτα να συμπλέεις μόνο με την πραγματικότητα. Αναζήτησε την προοπτική και τη δυνατότητα
Συνδέσου με την εσωτερική και εξωτερική προοπτική, ευκαιρία και δυνατότητα.

Δες τη ζωή μέσα από το φακό της δυνατότητας, όχι της πραγματικότητας.
Η εσωτερική και η εξωτερική δυνατότητα είναι οι καλύτεροι οδηγοί σας.
Σταμάτα να είσαι ένας αιώνιος ονειροπόλος. Προτίμησε να είσαι ένας πιθανός νικητής.
Ας δούμε γιατί.

Σου προτείνω να αλλάξεις οπτική. Άσε το κυνήγι της πραγματικότητας και αγκάλιασε τη δυνατότητα – τόσο μέσα σου όσο και αυτή στον κόσμο γύρω σου.

Αντί να περιορίζεσαι από αυτό που είναι, εξερεύνησε τι θα μπορούσε να είναι.

Φαντάσου να βλέπεις τη ζωή σου μέσα από το φακό της δυνατότητας, καθοδηγούμενος/η  από τις εσωτερικές και εξωτερικές δυνατότητες. Αυτές οι δυνατότητες δεν είναι απλώς όνειρα, είναι τα αστέρια που μας οδηγούν στην επιτυχία.

Οι κλασικές διδασκαλίες, κυρίως του Αριστοτέλη, τονίζουν την επιδίωξη μιας ενάρετης ζωής για αληθινή ευτυχία, μια έννοια γνωστή ως ευδαιμονία.

Αρετές όπως η φρόνηση (practical wisdom), η δικαιοσύνη, η γενναιότητα, η αυτοκυριαρχία, η γενναιοδωρία και η ειλικρίνεια, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του χαρακτήρα μας. Η καθημερινή άσκηση αυτών των αρετών τις ενισχύει, διαμορφώνοντας τον εαυτό μας σε καλύτερα άτομα.

Οι σύγχρονοι μελετητές όπως ο Seligman, ο ιδρυτής της θετικής ψυχολογίας και η ομάδα του έχουν επεκτείνει αυτόν τον κατάλογο, προσθέτοντας σύγχρονες αρετές όπως η δημιουργικότητα, η ηγεσία, η ομαδική εργασία και η ενσυναίσθηση, που είναι ζωτικής σημασίας στη σημερινή κοινωνία.

Η ουσία της αρετής βρίσκεται στην εύρεση του μέσου – της τέλειας ισορροπίας μεταξύ των δύο άκρων, της έλλειψης και της υπερβολής της αρετής.

Για παράδειγμα, η γενναιότητα βρίσκεται ανάμεσα στην απερισκεψία και τη δειλία. Έχει να κάνει με το να ενεργείς κατάλληλα, με την κατάλληλη πρόθεση, την κατάλληλη στιγμή και κατάλληλο τόπο, με το κατάλληλο άτομο και με την κατάλληλη ποσότητα.

Σε αυτό το πλαίσιο, η επιδίωξη της δυνατότητας αναδεικνύεται ως σύγχρονη αρετή – η ισορροπημένη προσέγγιση για την επίτευξη της ευδαιμονίας.

Είναι το μαγικό σημείο ανάμεσα στην ολοκληρωτική άρνηση και την ανελέητη ονειροπόληση. 

Είναι η Δυνατότητα εν δράσει.

Η πραγματικότητα από μόνη της δεν είναι αρετή. Στερείται το πλεόνασμα ή το έλλειμμα που απαιτείται για την ανάπτυξη και την πρόοδο.

Ωστόσο, όταν η πραγματικότητα συνυφαίνεται με το σκοπό, μεταμορφώνεται σε Δυνατότητα – ένα μείγμα συναισθημάτων, ενεργειών και κίνησης που μας ωθεί μπροστά.

Η αναζήτηση της πραγματικότητας χωρίς ουσιαστικό σκοπό οδηγεί σε άσκοπες προσπάθειες, ατελείωτες συζητήσεις ή ημιτελείς δημιουργίες.

Η πραγματικότητα αποκτά νόημα όταν συγχωνεύεται με τον ουσιαστικό σκοπό, οδηγώντας στην ανακάλυψη της δυνατότητάς μας.

Το εσωτερικό δυναμικό περιλαμβάνει τα ταλέντα, τα κίνητρα και τις φιλοδοξίες μας, ενώ το εξωτερικό δυναμικό σχετίζεται με εξωτερικούς παράγοντες – περιβάλλον, κοινωνία, οικονομικά, πολιτική, τεχνολογία και σχέσεις.

Ο εντοπισμός της αποστολής μας και η κατανόηση του εξωτερικού μας περιβάλλοντος μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ένα σχέδιο δράσης ενώ αναγνωρίζουμε πιθανές απειλές.

Τι είναι το Philosophical Leadership;

Είναι παραπάνω από άλλη μια μέθοδο ηγεσίας στην λαοθάλασσα της παγκόσμιας βιβλιογραφίας. Είναι μια νέα νοοτροπία, ένας  νέος τρόπος ζωής. Ένας τρόπος ζωής που λειτουργεί σε όλες τις εκφάνσεις στη ζωή σου. Στην εργασία, στον κοινωνικό σου ρόλο, την καθημερινότητά σου.

Ένας τρόπος ζωής εμπνευσμένος από την αρχαιοελληνική φιλοσοφία.

Ο Σωκράτης, που σύμφωνα με τον Κικέρωνα είναι ο πρώτος φιλόσοφος που κατέβασε τη φιλοσοφία από τον ουρανό στη γη, δηλαδή στην ενασχόληση των φιλοσόφων με τον άνθρωπο, έδωσε την πρώτη «μέθοδο» την καλή ζωή, την ενάρετη ζωή.

Στη συνέχεια ο μαθητής του Σωκράτη ο Πλάτωνας και ο μαθητής του Πλάτωνα ο Αριστοτέλης έδωσαν την πολιτική διάσταση.

Δηλαδή, η καλή ζωή, η ευτυχισμένη ζωή, η επιδίωξη της αριστοτελικής ευδαιμονίας συμπεριλαμβάνει το κοινό καλό.

Κι έχουν απόλυτο δίκιο! Δεν γίνεται κάποιος να ζει καλά χωρίς να δίνει σημασία στην επιρροή που έχει στο περιβάλλον του.

Αν θεωρήσουμε την ηγεσία ως επιρροή, τότε όλοι/ες είμαστε  δυνάμει ηγέτες.

Πρώτα από όλα ηγέτες, έχουμε τον έλεγχο και την επιρροή, του εαυτού μας και των ενεργειών μας.

Ως ηγέτες λοιπόν, ως μονάδες που επηρεάζουμε και δημιουργούμε ιστορία, προτείνω να το «Φιλοσοφήσουμε» περισσότερο δηλαδή να αναγνωρίσουμε τη δύναμή μας και να την αξιοποιήσουμε για μας τους ίδιους και για τους άλλους όσο καλύτερα μπορούμε.

Το μότο μου είναι: Μπορείς καλύτερα!

Το μοντέλο λοιπόν της ηγεσίας που προτείνω το ονόμασα φιλοσοφικό μοντέλο, διότι συμπεριλαμβάνει αυτό που κάνουν οι φιλόσοφοι. Οι φιλόσοφοι από το παρελθόν μέχρι σήμερα διερευνούν το για ποιο λόγο ζούμε και στη συνέχεια ποιος είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για να ζούμε.

Οι ηγέτες του σήμερα προτείνω να κάνουν το ίδιο:

-Να δουν τη ζωή τους σε δύο διαστάσεις και συγκεκριμένα τις παρακάτω:

-Να μάθουν για ποιο λόγο κάνουν ότι κάνουν, τι τους κινητοποιεί να εξασκούν την ηγεσία, να εμπνέουν, να ενθουσιάζουν να ωθούν τους άλλους να κάνουν τη δουλειά τους όπως πρέπει, να δίνουν οι ίδιοι τις λύσεις, να γίνονται καλύτεροι επαγγελματίες και άνθρωποι, να προετοιμάζουν άλλους νέους ηγέτες, όχι πιστούς ακολούθους αλλά μοναδικούς και διαφορετικούς ηγέτες.

Βλέπετε δεν χρησιμοποιώ τη λέξη «καθοδήγηση» η οποία για άλλους είναι συνυφασμένη με την ηγεσία. Διότι το Philosophical Leadership εκτός από τη φιλοσοφία ως σημαντικό παράγοντα, έχει και τις δεξιότητες coaching. Η μεγαλύτερη και πιο προκλητική δεξιότητα coaching για μένα είναι η υπευθυνότητα, η αυτολογοδοσία, accountability, του coachee, του συνεργάτη, του μέλους της ομάδας του ηγέτη.

Η υπευθυνότητα του άλλου κατακτάτε με την αυθόρμητη και οικειοθελή συμμετοχή του, που επιτυγχάνονται σήμερα μόνο από έναν coach.

Από έναν Coach Ηγέτη που ενστερνίζεται το coaching, όχι μόνο μερικές δεξιότητες πχ ενεργητική ακρόαση ή κατάλληλες ερωτήσεις, αλλά εκπαιδεύεται και εξασκεί ολόκληρη τη μεθοδολογία. Τη μαγική αυτή διαδικασία που ξεκινά από τη δημιουργία εμπιστοσύνης, συνεχίζει με την ενεργοποίηση και επιτυγχάνει την επιδιωκόμενη αλλαγή, προς όφελος του συνεργάτη και τη συμμετοχή του σε αυτή.

Το γιατί έχει να κάνει συνοπτικά με το εσωτερικό κίνητρο του καθενός μας δηλαδή το άθροισμα των αξιών των επιθυμιών των αναγκών και των πεποιθήσεων

Όσο πιο δυνατό είναι το κίνητρο τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει ο ηγέτης να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο που του παρουσιάζεται ή θα παρουσιάζεται πάντα μπροστά του.

Τα μάτια όλων στρέφονται επάνω του γι’ αυτό έχει φανατικούς ακολούθους αλλά και φανατικούς εχθρούς ή  αντιπάλους.

Είσαι πολύ ευαίσθητος/η για να αντέξεις αυτή την τεράστια αντίθεση;

Η ίδια είμαι υπερβολικά ευαίσθητη και αυτό δουλεύω μια ζωή με τη βοήθεια του coaching.

-Mπορώ όμως να είμαι μια τολμηρή και ονειροπόλα ηγέτιδα και να μην το βάζω κάτω. Έχει να κάνει πιστεύω με τις εσωτερικές δυνάμεις και  με την εξωτερική βοήθεια.

-Οι εσωτερικές δυνάμεις είναι οι αρετές που χρειάζεται να εξασκήσεις

-Η εξωτερική βοήθεια είναι να καταλάβεις την κοινότητα που χτίζεις με τους μαθητές σου, τους συνεργάτες σου, τους μελλοντικούς ηγέτες που δημιουργείς.

Επιπλέον θέλω με αυτό το βιβλίο να σου δείξω με ποιο τρόπο μπορείς να είσαι όχι μόνο αποτελεσματικός ηγέτης/τιδα αλλά συγχρόνως και ευτυχισμένος/η ηγέτης/τιδα.

Η αυτογνωσία

Προϋπόθεση- υπόβαθρο.

Οι δύο παραπάνω διαστάσεις -το γιατί και το πως – έχουν ως βάση και προϋπόθεση την αυτογνωσία. Την αυτογνωσία η οποία έρχεται σιγά σιγά όπως η σοφία,  μέσα από τη γνώση και τις εμπειρίες που αποκτάμε σταδιακά.

Η αυτογνωσία έχει τρεις διαστάσεις:

– Τι μπορώ

– Tι θέλω  και

– Τις εξωτερικές συνθήκες που υπάρχουν κάθε φορά.

3 live videos to step into your own coaching power and learn how to become a successful professional coach.

Philosophership in ACTION

Το «Philosophership in ACTION, Φιλοσοφία και Coaching εν δράσει» είναι μια σειρά ζωντανών εκπομπών 15- 20 λεπτών όπου με τη βοήθεια αγαπημένων φιλοσοφικών ρητών και της επιστήμης και τέχνης του coaching σε βοηθάω να ενεργοποιηθείς άμεσα, να ξεχωρίσεις, να ανακαλύψεις και να πετύχεις την προσωπική και επαγγελματική ζωή που επιθυμείς. Εκτός από την ερμηνεία του ρητού που θα σε ωφελήσει σου δίνω στο τέλος ένα πρακτικό εργαλείο ή μια πρακτική πρόταση για να κάνεις άμεσα καλύτερη τη μέρα σου, και όχι μόνο!

Αυτοί περάσανε καλά και εμείς καλύτερα

Η ζωή είναι εύκολη, έτσι;

Ξέρουμε τι θέλουμε, βρίσκουμε την τέλεια δουλειά, έτσι δεν είναι;

Βρίσκουμε το κατάλληλο και υποστηρικτικό περιβάλλον να αναπτυχθούμε, και φυσικά ξεπερνάμε κάθε εμπόδιο, ναι;

Φυσικά και όχι!

Δεν αποκτιόνται εύκολα τα παραπάνω!

Η ζωή δεν μας τα προσφέρει στο πιάτο όλα.  Κανείς δεν γεννιέται με το χρυσό κουταλάκι στο στόμα, με την εγγύηση της ευτυχίας.  Κάθε άλλο, πίσω από κάθε μεγάλη επιτυχία κρύβεται σκληρή δουλειά, μεγάλες απογοητεύσεις, πολλά εμπόδια. Επιπλέον, ακόμη και αν έρθει η επιτυχία δεν εξασφαλίζεται ότι θα είναι για πάντα ή δεν θα υπάρξουν στη συνέχεια δυσκολίες ή αναπάντεχα γεγονότα.

Στη ζωή υπάρχουν όλα, σκοτάδι αλλά και φως, πάλη αλλά και απόλαυση.

Όμως θέλω να σου πω κάτι πολύ ενθαρρυντικό!  Οι λύσεις βρίσκονται μέσα μας και αυτό είναι το δώρο που μας έδωσε ο Θεός, όταν μας έδιωξε από τον παράδεισο, όχι για να μας τιμωρήσει αλλά για να μας εξυψώσει, να μας κάνει καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση.

Είμαστε ένα φουλ πακέτο- all inclusive. Τι σημαίνει αυτό; Μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι

Έχουμε το υλικό και για να το μετατρέψουμε σε κάτι όμορφο, χρειαζόμαστε το μάστορα τα εργαλεία και το χώρο.

ΑΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΕΝΑΝ COACH!

Δεν μπορούμε μόνοι μας να τα κάνουμε όλα. Χρειαζόμαστε βοήθεια

Θα σου δείξω τα παραπάνω μέσα από ανθρώπινες ιστορίες, πρώτα τη δική και στη συνέχεια άλλων ανθρώπων σαν και σένα.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ

Έχεις βρεθεί στη θέση να μην ξέρεις τι θέλεις; Να βρίσκεσαι σε σύγχυση;

Να μην ξέρεις τι πραγματικά τι επιθυμείς; Να νοιώθεις ότι το περιβάλλον σου σε πνίγει;

Ότι δεν σε υποστηρίζει, ότι είσαι …αχάριστη ή τρελή;

Έχω βρεθεί σε αυτή τη θέση πίστεψέ με πολλές φορές.

Ειδικά στα ηλικιακά κομβικά σημεία όπως στα 30 στα 40 και στα 50.

Επιπλέον έχω βιώσει 2 κομβικούς σταθμούς στη ζωή μου που θα τους μοιρασθώ μαζί σου.

Ο πρώτος σταθμός ήταν μια τραγική οικογενειακή απώλεια, ενός ανθρώπου που αγαπούσα, προστάτευα και φρόντιζα. Αυτή η απώλεια με άλλαξε, έφερε τα πάνω κάτω. Έγινα πιο εσωστρεφής κρύφτηκα πίσω από τους ανθρώπους που αγαπούσα, έβαλα προτεραιότητα τους άλλους και ποτέ τον εαυτό μου.

Ο δεύτερος σταθμός ήταν μια επαγγελματική απώλεια. Τότε ήταν σαν να μου τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια, ένοιωσα ότι κάτι δεν έκανα καλά, ότι κάτι έκανα λάθος και όπως ήταν αναμενόμενο, τα έβαλα με τον εαυτό μου. Ήταν όμως η κατάλληλη ευκαιρία να ξεκαθαρίσω το τοπίο και να διεκδικήσω περισσότερα για μένα.

Η πρώτη απώλεια με έκανε να δώσω προτεραιότητα στην οικογένεια, η δεύτερη με ώθησε στην επιδίωξη ενός νέου πιο τολμηρού επαγγελματικού οράματος μέσα από την αναγνώριση των αληθινών αναγκών και ικανοτήτων μου και παράλληλα στην καλύτερη και προσεκτικότερη κατανόηση των προκλήσεων και ευκαιριών του επαγγελματικού τοπίου.

Και στις δύο περιπτώσεις αναδύθηκαν χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μου που με οδήγησαν πιο κοντά στην αυτογνωσία.

ΤΙ

Τότε ήρθε το coaching στη ζωή μου και μου έδωσε διαύγεια ,προοπτική, ενέργεια χαρά.

ΓΙΑΤΙ

Συγχρόνως κατάλαβα ότι η ζωή είναι μεν αυτή που διαμορφώνουμε εμείς με τις επιλογές μας, αλλά χρειάζεται παράλληλα να έχουμε έναν σπουδαίο λόγο, σκοπό, κάτι πιο μεγάλο από τον εαυτό μας και τις προσωπικές μας φιλοδοξίες, να επιδιώκουμε.

Τότε ήρθε η φιλοσοφία. Μέσα από τη μελέτη των διδαγμάτων κυρίως του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη …εξυψώθηκα, αγάπησα τον εαυτό μου, συμφιλιώθηκα με τις αδυναμίες μου, συγχωρέσα τα λάθη μου, αγάπησα τη μη τελειότητα και τα πάντα απέκτησαν ένα δυνατό πιο αυθεντικό νόημα.

Αυτό τον υψηλό σκοπό και την προσωπική νοηματοδότηση πέτυχα τα τελευταία χρόνια, γεγονός που άλλοι μπορεί να το έχουν καταφέρει νωρίτερα άλλοι όμως ποτέ.

Είμαι πλήρως ικανοποιημένη από τη διαδρομή μου, δεν μετανιώνω για κάτι, δεν μεμψιμοιρώ, ούτε αυτομαστιγώνομαι πια.

I’ve faced many challenges in life. Most of those challenges I’ve been able to overcome, turning adversity into opportunity. I have a strong belief that our existence is up to God, but the way we choose to live is up to us.

The years of economic crisis (in Greece) have significantly impacted my life, my outlook and actions. I was looking for a way to continue working with passion and also take care of my family and maintain peace in the home despite financial stress.

Philosophy played a big role in shaping my journey during this time. I happened upon books by modern scholars such as Lou Marinoff and the existential psychologist Irvin Yalom. Both continuously referenced ancient Greek philosophy in their work. And so, I began to study philosophy greats like Plato and Aristotle. Socrates was another philosopher that fascinated me, and his teachings became the center of my coaching practice.

I’ve found a correlation between modern coaching science and Socrates’ wisdom and have since written about it. One of my published articles for the ICF (International Coaching Association) states that Socrates was the first coach ever. That statement was met with great reception.

My greatest wish, that year of struggle, was that I would be able to make a positive impact on my future, and to then be able to do the same for others through the teachings of Greek philosophers. This wish became a mission and still my mission to this day. Not only do I use Greek philosophy in my coaching practice, but I have built my coaching curriculum around it.

What’s the most important concept or idea that you teach people?

I believe both ancient and modern philosophers ultimately ask and explore how and why: how we adopt certain values and beliefs and why we choose them.

My ultimate goal has always been to transform lives. It’s rewarding to have a hand in helping people reach their full potential, achieving things they never thought possible. I teach my clients to embrace adversity, to derive strength from it, in order to become more resilient both professionally and spiritually. Moreover, I help people develop a healthier framework to their outlook with the help of ancient Greek texts. I believe this is part of the journey on the way to the authentic self, what successful leaders are made of.

The process of my inner awakening has been long and challenging, a back-and-forth between joy and sadness. My coaching and experience as an educator, however, has become the catalyst for my own self-discovery and finding purpose.

Ο χρόνος και τα πράγματα, οι αναμνήσεις και η τροφή της ψυχής
Το συναίσθημα είναι η μόνη ανεξίτηλη μνήμη γιατί όταν το μυαλό ξεχνά, η ψυχή θυμάται.

Πάντα είχα φιλοσοφικές αναζητήσεις όσον αφορά τη ζωή, το θάνατο, τον έρωτα, τη φιλία, λόγω της έμφυτης περιέργειας, της αγάπης για τη γνώση, και τώρα τελευταία της επιθυμίας να ρίξω φως σε πιο «διφορούμενα» μέρη που κάποτε δίσταζα ίσως και να φοβόμουν να εξερευνήσω. Πολιτική, εξουσία, τυχαιότητα, εξαναγκασμός, ιδιοτέλεια. Να μάθω γιατί και πως συμβαίνουν κάποια γεγονότα στον κόσμο που τον καθορίζουν, που ορίζουν τη μοίρα του δηλαδή και φυσικά τη θυελλώδη πορεία της ιστορίας της ανθρώπινης φυλής.

Δύο είναι τα κίνητρά μου για τα παραπάνω
-Πώς να ζήσω η ίδια καλύτερα και
-Πώς να βοηθήσω τους άλλους να ζήσουν και εκείνοι καλύτερα

Η δική μου φώτιση να γίνει φώτιση και για σένα.

Ένα θέμα που με απασχολεί τώρα τελευταία είναι ο «θάνατος». Συγκεκριμένα προβληματίζομαι σχετκά με τι είναι εκείνο που μπορεί να σε κρατά στη ζωή όσο ο θάνατος πλησιάζει αναπόφευκτα.
Από έρευνα που έκανα σε αγαπημένους μου ανθρώπους αλλά και από τις προσωπικές μου εμπειρίες μοιράζομαι μαζί σου τα παρακάτω.

Ο θάνατος όταν επέρχεται ως η φυσική εξέλιξη ενός φθαρτού σώματος είναι κάτι αναπόφευκτο και καλοδεχούμενο; Πόσο καλοδεχούμενο είναι;
Εμένα μάλλον δύσκολο μου μοιάζει.

Πως μπορεί αυτή η διαδικασία να γίνει λιγότερο επώδυνη;

Τι γίνεται με το πνεύμα μας την ψυχή μας;

Τι συμβαίνει όταν είσαι σε μια σκακιέρα και σιγά σιγά οι σύντροφοί σου φεύγουν ο ένας μετά τον άλλο;
Έχω την εντύπωση ότι το μυστικό βρίσκεται στη σχέση μας με το χρόνο και στη σχέση μας με τα πράγματα.

Ο ΧΡΟΝΟΣ
Στο χρόνο που είναι αυτός που είναι. Δηλαδή ούτε περισσότερος ούτε λιγότερος.
Τι μας κάνει κάποιες φορές να νοιώθουμε μια μέρα σαν μια εβδομάδα, δηλαδή να μην περνάει ο χρόνος και μια εβδομάδα σαν μια μέρα, δηλαδή να περνάει πολύ γρήγορα;

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
Μήπως είναι τα πράγματα;
Τι κάνουμε ή τι δεν κάνουμε;
Τι δημιουργούμε και τι όχι;

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
Κατά τη γνώμη μου, αν δημιουργούμε κάτι τότε ο χρόνος γεμίζει.

Γεμίζει αναμνήσεις και τότε μια εβδομάδα μοιάζει με έναν μήνα.
Τότε ο χρόνος λειτουργεί σαν φίλος.

Πότε όμως ο χρόνος γίνεται σύντροφος και όχι εχθρός;
Μήπως όταν τον βλέπεις εσύ ως φίλο; Όταν του συμπεριφέρεσαι σαν σε φίλο;

Τι κάνουμε με έναν καλό μας φίλο;
Τον νοιαζόμαστε, είμαστε ευγενικοί μαζί του, τον ακούμε, του μιλάμε, τον κατανοούμε, τον εμπιστευόμαστε. Έτσι δεν είναι;

Όταν έχουμε δίπλα μας τον φίλο μας νοιώθουμε δυνατοί. Όταν μοιραζόμαστε εμπειρίες μαζί του είμαστε γεμάτοι, όταν ξεκουραζόμαστε μαζί του είμαστε χαρούμενοι.
Για το χρόνο μιλάω ε!!!
Όταν ξεχνάμε την ύπαρξή του – του χρόνου- και χανόμαστε στις σκέψεις μας γνωρίζουμε ότι είναι πάντα δίπλα μας και δε ζητά τίποτα, δεν περιμένει κάτι από εμάς. Εμείς επιλέγουμε τα βήματά μας, τις πράξεις μας. Επιλέγουμε και τη σχέση που θέλουμε μαζί του. Είμαστε ελεύθεροι να τον διαχειριστούμε.

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΝΟ
Τα 5 στοιχεία της φύσης είναι: το νερό, η γη, ο αέρας, η φωτιά και το κενό. Το κενό έχει σχέση με το χρόνο. Οχι ο χρόνος που σταματά, αλλά ο χρόνος που γονιμοποιεί. Το κενό είναι η απαραίτητη παύση πριν τη δράση, που μας τη δίνει ο χρόνος ως φίλος. Η παύση που μας υπενθυμίζει τη σχέση με το χρόνο και τα πράγματα, τη σχέση με τη ζωή και το θάνατο. Η παύση είναι η αφετηρία της δημιουργίας και της συγχώρεσης.Η στιγμή της λύτρωσης που κρατά αιώνες.

Το κενό είναι ο matrix κόσμος που υπάρχει και υπήρχε πάντα. Η επιστήμη και η τεχνολογία μας έκαναν τη γνωριμία μαζί του. Τα κβάντα, ο χωρόχρονος, πολύπλοκα πράγματα που όμως οδηγούν σε μια επίγνωση.

ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Το φθαρτό του σώματος ξεπερνιέται με το άφθαρτο της μνήμης.

Ζω σημαίνει θυμάμαι. Θυμάμαι σημαίνει έχω τι να θυμάμαι.

Το έχω, έχει να κάνει με τα πράγματα. Τα πράγματα έχουν να κάνουν με τις εμπειρίες. Η εμπειρίες έχουν να κάνουν με τις επιλογές μας.

Έχουμε επιλογή να επιλέξουμε τις εμπειρίες μας, έχουμε επιλογή να δημιουργήσουμε αναμνήσεις

Να γεμίσουμε την άφθαρτη ψυχή μας που ξεπερνά το φθαρτό σώμα ή πνεύμα. Αν είναι γεμάτη τότε ακόμη και αν δεν θυμόμαστε (το φθαρτό μέρος) θα νοιώθουμε συναισθήματα (το άφθαρτο μέρος).

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
Τώρα καταλαβαίνω για πιο λόγο όσο μεγαλώνουμε γινόμαστε πιο ευσυγκίνητοι. Διότι μεγαλώνει το συναίσθημα. Διότι είναι αυτό που μένει άφθαρτο ακόμη και αν η μνήμη μας αφήσει. Και είναι αυτό που κρατά γεμάτη την ψυχή μας. Με όσα ζήσαμε στο παρελθόν και αυτά που ζούμε στο παρόν.
Το συναίσθημα είναι αυτό που μας κάνει πιο διαχειρίσιμο αυτό το μονοπάτι της ενηλικίωσης και της συμφιλίωσης με το θάνατο.

Η λύπη και η χαρά είναι το αιώνιο προνόμιο όσο μεγαλώνουμε.

Στον εδώ και στον εκεί ίσως κόσμο.

Ας γεμίσουμε λοιπόν την ψυχή μας στον εδώ κόσμο που βρισκόμαστε σήμερα για όσο βρισκόμαστε. Με εμπειρίες με γνώσεις με ανθρώπους.
Τότε ο χρόνος γίνεται φίλος, γεμίζει το κενό με ιδέες, ωθεί το μυαλό σε πράξεις, γεμίζει την ψυχή με αναμνήσεις και συναισθήματα καί έτσι την κάνει αθάνατη.

ΧΡΟΝΟΣ ΦΙΛΟΣ – ΓΕΜΑΤΗ ΨΥΧΗ -ΑΘΑΝΑΤΗ ΨΥΧΗ

Πως αισθάνεσθε τώρα με αυτή τη διαπίστωση;
Εγώ πολύ όμορφα!

Ξεκίνησα ένα δύσκολο θέμα. Ξεπέρασα μια ατροπό, εν γνώσει μου, ξεδίπλωσα τις σκέψεις μου, έκανα συσχετισμούς και κατέληξα κάπου που με λυτρώνει. Που μου είναι  χρήσιμο. Είναι για σένα;

Με έναυσμα το παραπάνω ρητό ενός από τους 7 σοφούς της αρχαιότητας και νομοθέτη Σόλωνα, εξετάζω το τι σημαίνει,

Να κυβερνάσαι.

Ο Σόλων θεωρείται ο πατέρας του αστικού δικαίου. Η νομοθεσία του απέκτησε φήμη και επίδρασε θετικά στην εξέλιξη του δικαίου αλλά και στην κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτειακή εξέλιξη της Αθήνας. Επιπλέον απετέλεσε το θεμέλιο πάνω στο οποίο εδραιώθηκε η κλασική αθηναϊκή δημοκρατία.

Ο Σόλων εισάγει τελικά τις βάσεις για την ομαλή ζωή μέσα στην πόλη την Αθήνα.

Τον καιρό εκείνο υπήρχαν έντονες φιλονικίες μεταξύ των Αθηναίων και η πόλη περνούσε διάφορα δεινά πολλά από αυτά οφείλονταν στην έλλειψη δίκαιων θεσμών.

Έφερε λοιπόν τους Αθηναίους προ των δικών τους ευθυνών που είναι η αυτό-κυβέρνηση, δηλαδή η διαχείριση των επιθυμιών, των συναισθημάτων, των σκέψεων, των φιλοδοξιών, των υποθέσεων που οδηγούν σε συμπεριφορές και πράξεις έτσι ώστε το αποτέλεσμα να μην κάνει κακό στην πόλη αλλά καλό.

Με το συγκεκριμένο ρητό συμβουλεύει τους ανθρώπους, όπως το έκανε και μέσα από τα ποιήματά του!

Ερμηνεύω λοιπόν το ρητό ως εξής:

Κατά τη δική μου ερμηνεία, ο άνθρωπος δεν έχει απόλυτη ελευθερία διότι τότε δεν θα έχει ελευθερία ο άλλος. Και αυτό δεν μπορεί να συμβεί μέσα σε μια πόλη η οποία υφίσταται για την προστασία αλλά και την ατομική και συλλογική πρόοδο.

Κι εδώ κατά τη γνώμη μου βρίσκεται το κλειδί της προσωπικής και συλλογικής ευδαιμονίας

–Τι είδους αυτοκυβέρνηση επιθυμείτε;
-Τι είδους διαχείριση των επιθυμιών, κινήτρων, στόχων και συμπεριφορών σας επιθυμείτε;
Ας έρθουμε στις γνωστές θεωρίες ηγεσίας και ας πάρουμε το πιο κατανοητό και λειτουργικό μοντέλο ηγεσίας, των Tannenbaum and Schmidt.

Παραφράζοντας λίγο το μοντέλο, η εσωτερική ηγεσία ξεκινά από την πλήρη κατευθυντική ηγεσία του εαυτού σας μέχρι την πλήρη εξουσιοδοτική.

Δηλαδή από τον πλήρη έλεγχο σκέψεων και πράξεων μέχρι την πλήρη ελευθερία αυτών.

Η επιλογή του τρόπου ηγεσίας εξαρτάται από δύο παράγοντες.

1. Τις εξωτερικές συνθήκες και
2. το βαθμό της δικής σας ωριμότητας, δηλαδή των γνώσεων, εμπειριών, ικανοτήτων αλλά και αυτοπαρακίνησης.

Η αυτο-ηγεσία λοιπόν κατά τη γνώμη μου μπορεί να διέπεται και αυτή από τους ίδιους κανόνες, το βαθμό ελευθερίας της αυτενέργειας και της λήψης αποφάσεων, τα οποίοι επιλέγονται από το πόσο μπορείτε αλλά και επιθυμείτε το αποτέλεσμα.

Όσο πιο ώριμοι είμαστε, δηλαδή γνωρίζουμε τι θέλουμε και επιπλέον μπορούμε, δηλαδή οι επιθυμίες μας και οι δυνατότητές μας βρίσκονται σε αρμονία, τόσο περισσότερους βαθμούς ελευθερίας έχουμε να ενεργήσουμε άμεσα και αποτελεσματικά για το δικό μας καλό χωρίς να κάνουμε κακό στο περιβάλλον μας δηλαδή χωρίς να καταστρατηγήσουμε το επίπεδο εσωτερικής ηγεσίας των άλλων.

Αν λοιπόν αντιληφθούμε τους βαθμούς ελευθερίας ως την εμπιστοσύνη που έχουμε στον εαυτό μας, όσο περισσότερο εμπιστευόμαστε τις δυνάμεις μας τόσο πιο ελεύθεροι είμαστε να κάνουμε τις επιλογές μας.

Τι σημαίνει εμπιστοσύνη. Να γνωρίζουμε ποιοι είμαστε τι επιδιώκουμε και για πιο λόγο. Δηλαδή να έχουμε τη γνώση αλλά να έχουμε και επιχειρήματα να υπερασπίσουμε αυτή τη γνώση.

Να έχουμε δηλαδή τον έλεγχο του εαυτού μας για να έχουμε τον έλεγχο της ζωής μας χωρίς να την καταδυναστεύουμε αλλά να την απελευθερώνουμε όλο και περισσότερο στο άγνωστο, χωρίς οι πιθανοί κίνδυνοι, ή τα λάθη να μας αποθάρρυναν αλλά να αποτελούν σταθμούς και μαθήματα προς την ωρίμανσή μας.

Η εσωτερική ηγεσία είναι προϋπόθεση της δικής μας ευδαιμονίας αλλά και της ηγεσίας των άλλων.

Μόνο έχοντας κατανοήσει και κατακτήσει την εσωτερική ηγεσία, την εσωτερική χειραφέτηση όπως είναι και ο τίτλος του βιβλίου μου και θα έλεγα το κύριο αντικείμενο της δουλειάς μου ως coach, μπορούμε να κατανοήσουμε το ταξίδι προς την εσωτερική ηγεσία – χειραφέτηση των άλλων και να τους υποστηρίξουμε σε αυτό.

Έρχομαι τώρα στον ορισμό της εξωτερικής ηγεσίας που καλούμεθα να εξασκήσουμε είτε κατόπιν επιθυμίας και σχεδιασμού είτε αυθόρμητα.

Ουσιαστικά για μένα εξωτερική ηγεσία είναι ο σεβασμός αλλά και η υποστήριξη στην απόκτηση της εσωτερικής χειραφέτησης των άλλων ανθρώπων μέσα σε μια ομάδα που είναι κι αυτή ένας τρίτος άνθρωπος – μια ξεχωριστό οντότητα.

Το αποτέλεσμα της εσωτερικής ηγεσίας είναι:

ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ – ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΌΣ – ΔΡΑΣΗ

Ο συνδυασμός που μεταμόρφωσε τη ζωή μου και την καριέρα μου

Μεγάλωσα έχοντας πάνω από όλα την αξία της οικογένειας και συγχρόνως την αξία της ανεξαρτησίας μέσα από μια καριέρα που αποδίδει οικονομικά, κοινωνικά και προσωπικά. Τις αξίες αυτές μου εμφύσησε η μητέρα μου η οποία εγκατέλειψε μια σίγουρη και κοινωνικά αναγνωρίσιμη καριέρα και αφοσιώθηκε στην οικογένειά της.

Σε αυτή χρωστάω πολλά, αλλά στο σημερινό άρθρο επιθυμώ να σας αποδείξω μέσα από το δικό μου παράδειγμα ότι στη ζωή μπορείς να τα διεκδικείς όλα καριέρα, οικογένεια, βαθύτερες επιθυμίες, αρκεί να το θες πάρα πολύ, να βάζεις προτεραιότητες και να μη …βιάζεσαι!

Η σοφία έρχεται με τις εμπειρίες και ευτυχώς (!) ο Θεός μου επιφύλαξε πολλές από τις πιο ευχάριστες μέχρι και τις πιο δυσάρεστες. Βέβαια «συν Αθηνά και χείρα κινεί», κούναγα κι εγώ τα χεράκια μου.

Νεότερη είχα μια λαχτάρα. Να τα κάνω όλα και γρήγορα! Όσο όμως έπαιζα σε αυτό το έργο τα λάθη διαδέχονταν το ένα μετά το άλλο. Αυτό βέβαια το βλέπω τώρα. Στη συνέχεια διόρθωνα λάθη, έκανα άλλα, μέχρι που αποφάσισα ότι είναι μέρος της διαδικασίας. Δούλεψα, έκανα μεταπτυχιακά στο εξωτερικό, βρήκα σύντροφο, έκανα μια όμορφη οικογένεια και η καριέρα μου ήταν πάντα στο προσκήνιο με κάποια διαλλείματα όταν ο σύζυγος και τα δύο αγόρια μου ήταν εκείνοι οι πρωταγωνιστές στο έργο μου.

Όπως εξομολογήθηκα παραπάνω, στη ζωή μου είχα πολλές προκλήσεις, άλλες τις επιδίωξα, άλλες όχι. Πάντα όμως ένοιωθα ότι είχα τον έλεγχο ακόμη και όταν παρέδιδα το εαυτό μου στο Θεό και τη θέλησή του, διότι ήξερα ότι η επιλογή να ζω ήταν δική Του αλλά το πως να ζω ήταν και δική μου.

Τα πρόσφατα χρόνια της κρίσης έπαιξαν τον πιο καθοριστικό ρόλο στη ζωή μου. Αναζητούσα από την αρχή διέξοδο ώστε να συνεχίζω να εργάζομαι με πάθος, να φροντίζω και να απολαμβάνω την οικογένειά μου παρόλες τις καθημερινές πρακτικές ή άλλες αντιξοότητες και ανατροπές.

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Τότε στο δρόμο μου, εμφανίστηκε η Φιλοσοφία μέσα από βιβλία καταρχάς σύγχρονων επιστημόνων όπως ο καθ. Φιλοσοφίας Lou Marinoff, με το βιβλίο του «Πλάτωνας όχι Πρόζακ» και ο υπαρξιστής Ψυχολόγος Irvin Yalom με όλα! τα βιβλία του, και στη συνέχεια μέσα από τη μελέτη των ίδιων των αρχαίων συγγραφέων, κυρίως τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη.

Η μελέτη αυτή με οδήγησε στο συμπέρασμα ότι οι φιλόσοφοι από τους πρωτοπόρους μέχρι τους πιο σύγχρονους ασχολούνται με τη διερεύνηση του ΓΙΑΤΙ, των λόγων που ο άνθρωπος ζει και ΠΩΣ να ζει και να σχετίζεται με τους άλλους ανθρώπους, σε αρμονία με τις αξίες και πεποιθήσεις του και το σκοπό της ύπαρξής του.

Η μεγαλύτερη επιθυμία μου όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης ήταν να μην είμαι έρμαιο ή όμηρος των λανθασμένων επιλογών τρίτων, αλλά να μπορώ να επηρεάζω η ίδια το δικό μου μέλλον πρώτα και τη συνέχεια των άλλων.

H επιθυμία μου έγινε επαγγελματική αποστολή για κάθε άνθρωπο που βρισκόταν κοντά μου. Και ήταν πολλοί οι οποίοι εμπνεύστηκαν από τη δική μου «μετάφραση» και ερμηνεία των πολύτιμων φιλοσοφικών διδαγμάτων.

Ανατρέχω στην αρχαιοελληνική Φιλοσοφία, διότι είναι μέρος της ιστορίας μας και κυρίως της δομικής μας πραγματικότητας, του DNA μας.

COACHING

Η διαδικασία της εσωτερικής μου αφύπνισης και απελευθέρωσης ήταν μακρόχρονη και επίπονη. Η απόγνωση διαδεχόταν τη χαρά και το αντίστροφο πάρα πολλές φορές.

Το coaching ήταν η αιτία και ο καταλύτης σε όλο αυτό το εσωτερικό ταξίδι προς την ανακάλυψη των δυνατοτήτων μου και του υπαρξιακού μου σκοπού.

Ο μεγάλος σκοπός μου είναι να μεταμορφώσω τις ζωές των ανθρώπων. Να τους βοηθήσω να κάνουν θαύματα που ποτέ δεν φαντάζονταν και να ζήσουν τη ζωή στο έπακρο!

Να τους υποστηρίξω να φωτίσουν το καλύτερο μονοπάτι της ζωής τους, να το περπατήσουν, να απολαμβάνουν τη διαδρομή παρόλες τις αντιξοότητες και τα εμπόδια, να διεκδικούν και να παλεύουν για ΟΛΑ και όχι μόνο όσα βρίσκουν μπροστά τους. Να γίνουν επιτυχημένοι, ευτυχισμένοι, χειραφετημένοι, πνευματικά διαυγείς, ψυχικά γεμάτοι.

Επιπλέον επιθυμώ να επηρεάσω, να εμπνεύσω τους δυνάμει ή ήδη ηγέτες προς όφελος πρώτα των ιδίων και στη συνέχεια της κοινωνίας.

Πώς; Με τον ίδιο τρόπο που κινητοποιήθηκα κι εγώ!

Με το coaching και την ελληνική Φιλοσοφία, μέσα από το αυθεντικό, δύσβατο αλλά λυτρωτικό μονοπάτι της εσωτερικής χειραφέτησης.

“Το ταξίδι προς τον αυθεντικό μας εαυτό”.

Τη μοναδική και καταλυτική προϋπόθεση για να γίνουμε ηγέτες του εαυτού μας και στη συνέχεια των άλλων ανθρώπων.
Προς αυτή την κατεύθυνση δημιούργησα

–Τη μεθοδολογία «Coaching & Philosophy in Practice»™ δηλαδή την εφαρμογή του coaching και της φιλοσοφίας στην καθημερινότητα, στην οποία στηρίζω το ατομικό μου coaching, τα εκπαιδευτικά μου προγράμματα και βεβαίως την επαγγελματική μου ταυτότητα ως coach.

-Το πρωτότυπο μοντέλο ηγεσίας Philosophership™, του οποίου θεμέλια είναι η αυτογνωσία, ο συνεχής επαναπροσδιορισμός, η αυτολογοδοσία και η εξάσκηση των αρετών με σκοπό την ατομική και συλλογική ευδαιμονία και πρόσφατα

-το “Coaching Δεξιότητες & Εργαλεία στην Πράξη”, ένα πρωτοποριακό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που σε εισάγει σε βάθος στην επιστήμη του coaching, με θεωρητική, πρακτική, φιλοσοφική, και mindfulness προσέγγιση με διεθνή αναγνώριση και διαπίστευση ICF.