ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΟΡΩΝ
ΞΕΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΝΟΗΤΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ
Η ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ

Της Βαρβάρας Ασημακοπούλου

Αν ξεπεράσουμε τα φυσικά και νοητικά σύνορα, η ένωση των απανταχού Ελλήνων που επιδιώκουν τα όνειρα τους με γενναιότητα, τόλμη, ενθουσιασμό, προσαρμοστικότητα, επιμονή και υπομονή δεν θα έχει παρά, πάρα πολλά οφέλη.

Στο παρακάτω άρθρο, περιγράφω τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες του εξωτερικού μετά από επίσκεψη μου στη UK και τις προσωπικές συνομιλίες που είχα μαζί τους και πως η δική τους εμπειρία όταν συνδυαστεί με την εμπειρία των Ελλήνων Coaches που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά ανεξαρτήτως φυσικών συνόρων θα μπορούσε να ευνοήσει πολύ περισσότερο τον καθένα προσωπικά αλλά και τη χώρα. Δεν γνωρίζω ακόμη πως αλλά για ένα πράγμα είμαι σίγουρη και αυτό θέλω να είναι το σημείο αναφοράς όλων εκτός από τα προσωπικά χαρακτηριστικά και το κίνητρο που είναι κοινά, το coaching. Όχι απλά σαν μεθοδολογία ή δεξιότητες αλλά ως τρόπο ζωής. Γι’ αυτό και βάζω μέσα σε όλο αυτό την κοινότητα των VIP coaches & coach ηγετών που δημιουργώ.

Είναι 7.30 το πρωί, μέσα Μαρτίου. Ο ήλιος απέξω κάνει σιγά σιγά την εμφάνισή του προδιαθέτοντας με για μια απροσδόκητα φωτεινή ημέρα για το Λονδίνο αυτή την εποχή. Κάθομαι σε ένα γνωστό καφέ στο Λονδίνο, συγκεκριμένα στο Chiswick και γράφω τις σκέψεις μου.

Το Σάββατο που μας πέρασε στην προτελευταία ημέρα δια ζώσης του προγράμματός μου Coaching Δεξιότητες & Εργαλεία στην Πράξη ζήσαμε ένα καταρράκτη συναισθημάτων και σήμερα λίγες μόλις μέρες μετά απόλαυσα ένα ακόμη λουτρό συναισθημάτων.

Ήταν εξ’ αιτίας της συνάντησης που επιδίωξα με φίλους οι οποίοι ήρθαν με νέους φίλους Έλληνες και Ελληνίδες που ζουν εδώ, να με γνωρίσουν, συγκεκριμένα στο Λονδίνο και στο Reading όπου βρέθηκα μετά από 3 ολόκληρα χρόνια.

Μετά την αυθόρμητη αλλά ουσιαστική αυτή συνάντηση συγκεντρώνω σε αυτό το άρθρο τις διαπιστώσεις μου και κάποιες σκέψεις σχετικά με το coaching και τη συμβολή του ως καταλύτης για να μεγαλύτερη επιτυχία και χαρά στην προσαρμογή τους στον τόπο που επιλέγουν να ζουν.

– Είναι απίστευτα ενδιαφέρουσα έως συγκινητική η συναναστροφή με συμπατριώτες σου που είναι εγκατεστημένοι στο εξωτερικό. Έχουν σημαντικές εμπειρίες να μοιρασθούν, εμπειρίες που συμπεριλαμβάνουν έντονα τη σχέση με τη χώρα, τους ανθρώπους και τις φιλοδοξίες τους.

– Είχα μπροστά μου ανθρώπους με θέληση, στόχους, τόλμη αλλά και σοφία. Ανθρώπους που στην πατρίδα τους δεν βρήκαν τις επαγγελματικές ευκαιρίες που αναζητούσαν και κάποιοι βίωσαν έλλειψη κατανόησης από το κοντινό τους περιβάλλον, μη αποδοχής, αμφισβήτησης έως και απόρριψης.

• το coaching μπορεί να βοηθήσει στην εξεύρεση των αληθινών κινήτρων της επιδιωκόμενης αλλαγής και της νέας προοπτικής ώστε τα υφιστάμενα ή μελλοντικά εμπόδια να παραμείνουν εμπόδια για τα οποία θα αναζητηθεί η λύση και όχι ως άλλοθι εγκατάλειψης του σχεδίου και του οράματος.

– Μου περιέγραψαν τη σχέση με τη νέα πατρίδα σαν τον γάμο, δηλαδή το μήνα του μέλιτος όπου στην αρχή όλα φαίνονται ρόδινα διότι όλες οι προσδοκίες φαίνονται πιθανές επειδή βρίσκονται μόνο στο μυαλό τους. Στη συνέχεια όταν η ζωή προχωρά, ξεκινά το στάδιο του προβληματισμού, της αμφισβήτησης, της πάλης μεταξύ τι θέλω και τι πραγματικά έχω μπροστά μου και στη συνέχεια έρχεται σιγά σιγά και επώδυνα (διότι τα σημαντικά πράγματα έρχονται με κόπο) το στάδιο της σοφίας όπου πια αντιλαμβάνεσαι ότι η νέα χώρα έχει άλλους κανόνες όπου χρειάζεται να συμμορφωθείς. Η συμμόρφωση είναι επιλογή δεν είναι αναγκαστική διότι είναι ο μόνος τρόπος να σε εμπιστευθούν και στη συνέχεια να έχεις τη δυνατότητα αν θέλεις να διαμορφώσεις τους κανόνες. Να βάλεις και εσύ το σημάδι σου στη ζωή σου. Τότε η νέα πατρίδα θα σε κάνει να νοιώθεις σαν το νέο σπίτι σου. Ευχαριστώ τη Γιώτα και τη Φαίη γι’ αυτές τις τόσο μεστές εξομολογήσεις.

• το coaching μπορεί να βοηθήσει στο να αναγνωρίσουν τα στάδια, να τα βιώσουν, να φτάσουν στο στάδιο της σοφίας και να μείνουν σε αυτό.

– Η επίσκεψη στην Ελλάδα κάθε φορά έχει ανάμικτα συναισθήματα. Χαράς εξαιτίας της επανασύνδεσης με ανθρώπους, μέρη, καθημερινό παλαιό τρόπο ζωής αλλά και συναισθήματα λύπης. Λύπης διότι η νέα πατρίδα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παλιά την πρώτη άρα ο διχασμός είναι αναπόφευκτος. Το αίσθημα του ανήκειν είναι διχασμένο.

• μπορούμε να τους βοηθήσουμε σαν coaches, να νοιώθουν πιο πλούσιοι αφού έχουν δύο πατρίδες και όχι από μισή.

– Η Έλληνες ανεξάρτητα σε πια δεύτερη πατρίδα έχουν επιλέξει να μένουν είναι πάντα Έλληνες, κρατούν τα σημαντικά στοιχεία της κουλτούρας μας, τη ζεστασιά, τη φιλοξενία, την παρέα, την υποστήριξη, την αγάπη για τη γνώση,

• Εδώ μπορούμε να ενισχύσουμε τις επιθυμίες τους ανεξάρτητα από την κάθε ξένη κουλτούρα, ίσως με τη δημιουργία μιας νέας κουλτούρας που να τους εκφράζει καλύτερα χωρίς να τους απομακρύνει από καμία πατρίδα.

– Οι Έλληνες που επιλέγουν να φύγουν από την Ελλάδα το κάνουν για διάφορους λόγους. Από επιλογή ή από ανάγκη.

• εδώ το coaching βοηθά στη συνειδητοποίηση ότι το επιλέγω ή ακόμη και το αναγκάζομαι να φύγω από την Ελλάδα, μπορεί να γίνει επιλέγω να κυνηγήσω τα όνειρό μου στο Λονδίνο, το Παρίσι, τη Ζυρίχη, το Τορόντο, το San Francisco, τη Winnipeg, κλπ. επειδή εκεί έχω την ευκαιρία και μου αρέσει.

Η επιθυμία μου είναι να ενώσω τους Έλληνες όπου και να βρίσκονται με τους Έλληνες Coaches και είμαι σίγουρη ότι αυτή η ένωση μόνο οφέλη θα έχει.

Για όλους.

Θεωρώ ότι οι Έλληνες και Ελληνίδες που αναζητούν άλλου ευκαιρίες για να πετύχουν τα όνειρά τους έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά. Κίνητρο, γενναιότητα, τόλμη, ικανότητες, ενθουσιασμό, φιλοδοξίες, περιέργεια, αγάπη για πρόοδο, ευελιξία, προσαρμοστικότητα και αντοχή

Τα παραπάνω ίδια χαρακτηριστικά έχουν και οι Έλληνες που είναι στην Ελλάδα και κυνηγούν εδώ τα όνειρά τους και φυσικά οι Coaches.

Αυτές τις δύο ομάδες Ελλήνων θα ήθελα να ενώσω που είμαι σίγουρη ότι υπάρχει αμοιβαία κατανόηση και σεβασμός για τις επιλογές του καθενός.

Να φτιάξω μια νέα ομάδα που να διέπετε κατά αρχάς από εμπιστοσύνη και στη συνέχεια δεν γνωρίζω ακόμη αλλά νομίζω ότι μπορεί μέσω της διασύνδεσης αυτής να γεννηθούν πολλά όμορφα πράγματα.

Η ένωση των απανταχού Ελλήνων
Η σύνδεση των Ελλήνων ανεξάρτητα την πατρίδα που είναι εγκατεστημένοι.

Η σύνδεση των Ελλήνων που κυνηγούν τα όνειρα τους ανεξάρτητα την πατρίδα που επιλέγουν με γενναιότητα, τόλμη, ικανότητες, ενθουσιασμό, φιλοδοξίες, περιέργεια, αγάπη για πρόοδο, ευελιξία, σεβασμό, προσαρμοστικότητα και αντοχή.

Θέλεις να είσαι ο/η σημαιοφόρος της ζωής σου στη σημερινή εποχή;

Οι νέες προκλήσεις
Σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο

Της Βαρβάρας Ασημακοπούλου

Βρισκόμαστε λίγο μετά την 1^η Μαΐου, την ημέρα της γιορτής της φύσης, το μήνα της εκπνοής της άνοιξης και τον προάγγελο του καλοκαιριού. Επίσης λίγο μετά την Ανάσταση και το Πάσχα και το προηγούμενο newslleter μου και την ευχή μου να γίνουμε όλοι η αντανάκλαση του ευεργετικού, ζωοδότου φωτός από μέσα μας προς τους άλλους.

Συνεχίζω την περιήγησή μου στο αγαπημένο μονοπάτι των σκέψεων και στο ακόμη πιο αγαπημένο μονοπάτι μου που είναι η επικοινωνία μαζί σου.

Σε προηγούμενο άρθρο μου σου είπα ότι βρισκόμαστε στον προθάλαμο μιας νέας εποχής και όχι ακόμη στην αφετηρία, πράγμα που πιστεύω ακόμη.  Αυτό σημαίνει ότι οι προκλήσεις που περνάμε δεν έχουν ακόμη σταθεροποιηθεί ή φανεί όλες ώστε να ολοκληρώσουμε το σχέδιο δράσης και να περάσουμε στην υλοποίησης των δράσεων που έχουμε επιλέξει και να νοιώσουμε μια σχετική ασφάλεια.

Είμαστε στη φάση όπου πολλά ακόμη συμβαίνουν. Ξαφνικά, νέα ή γνωστά, σε οικονομικό, πολιτικό, φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον σε μεγαλύτερες όμως διαστάσεις από ότι παλιά.

Ο ορισμός της κρίσης είναι, ένα ξαφνικό, γνωστό ή άγνωστο γεγονός με μεγάλη επίδραση.

Άρα αντιμετωπίζουμε κρίσεις και όχι αλλαγές.

Επιπλέον λόγω της παγκοσμιοποίησης όπως κάθε καλό που συμβαίνει έτσι και κάθε κρίση όπου εμφανίζεται στα πλάτη της γης μας επηρεάζει όλους/ες από λίγο μέχρι πάρα πολύ.

Άλλα χαρακτηριστικά κάθε κρίσης είναι τα παρακάτω:

1. Αν είναι κάτι νέο δεν έχουμε έτοιμο πλάνο αντιμετώπισης (πχ κορονοϊός, πόλεμος στην Ουκρανία, ενεργειακή κρίση κλπ)
2. Αν είναι γνωστή, επειδή στην εποχή μας κάθε κρίση είναι σε πολύ μεγαλύτερη ένταση, το πλάνο αντιμετώπισης που είχαμε παλιά δεν είναι αρκετό (πχ θυμηθείτε τις φωτιές κάθε χρόνο ακόμη και σε χώρες που έχουν μεγαλύτερη εμπειρία και οικονομική ευρωστία).
3. Δημιουργούνται αρνητικά συναισθήματα που οδηγούν σε αρνητικές συμπεριφορές.

Αρνητικά Συναισθήματα:
Ανασφάλεια από το άγνωστο, θλίψη από την απώλεια, άγχος, σύγχυση, αδυναμία, απελπισία, άρνηση.
Αρνητικές

Συμπεριφορές
Αδράνεια: Πυροδοτείται από το φόβο (πάγωμα)και  όλα τα παραπάνω συναισθήματα ή την υπερβολική απαισιοδοξία ή την υπερβολική αισιοδοξία.

3 επεισόδια με το σενάριο αντιμετώπισης της κρίσης και τη μετά κρίση αποθεραπεία. Σεναριογράφος αλλά και επί σκηνής του δράματος ΦΩΤΙΕΣ 4-8 Αυγούστου 2021, η ίδια.

Η προσωπική μου εμπειρία κατά τις αδυσώπητα τεράστιες και πολλές φωτιές που αντιμετώπισε η Πατρίδα μας την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου 2021 με κάνει να γράψω αυτό το άρθρο.
-Ως φάρμακο για τη δική μου αποθεραπεία &
-Διότι έχω πολλά χρήσιμα να σου προτείνω για τη δική σου ασφάλεια και ισορροπία.

Η μεγαλύτερη διαπίστωση είναι ότι ΟΛΟΙ είμαστε εκτεθειμένοι σε κάθε είδους φυσική καταστροφή, φωτιά, πλημμύρα, σεισμό κλπ.
-Κάποτε θα χτυπήσει και τη δική σου πόρτα.
-Δεν υπάρχει κανένα σίγουρο υλικό μέσο προστασίας.
-Το μόνο σίγουρο είναι η νοοτροπία σου – οι πεποιθήσεις σου.
Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν υπάρχουν συμπαντικές δυνάμεις που να συνωμοτούν γι’ αυτό. Γνωρίζω όμως ότι οι ακραίες φυσικές καταστροφές προέρχονται από την ακραία οικολογική καταστροφή.
Χάθηκε το μέτρο, απομακρυνθήκαμε από την αρετή της ελευθεριότητας με τη σύγχρονη ερμηνεία, το μέτρο της διαχείρισης των πόρων της φύσης και των ανθρώπων, της ενέργειας, της γνώσης, των υλικών αγαθών κλπ.

Σκέφτομαι το δίδαγμα από το υπέροχο βιβλίο της διαχείρισης της αλλαγής του Johnson Spencer “Ποιος πήρε το τυρί μου” μήπως σωστά ψάχνουμε νέο τυρί, νέο πλανήτη και πρέπει να εγκαταλείψουμε τη γη μας διότι το τυρί τελειώνει;

Το μεγαλύτερο μάθημα που πήρα αυτές τις ημέρες είναι το εξής
Οι συνέπειες αυτής της οικολογικής αιμορραγίας θα έρθουν και σε μένα και σε σένα. Θα σου χτυπήσουν την πόρτα ανεξάρτητα σε πιο μέρος του πλανήτη γη βρίσκεσαι.
Τι θα κάνεις γι αυτό;
-Θα εθελοτυφλείς, δεν θα κάνεις τίποτα, θα αφεθείς στη μοίρα, στην τύχη ή σε κάποιο τρίτο;
-Θα γυρίσεις σελίδα, θα το ξεχάσεις πείθοντας τον εαυτό σου ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί σε άλλους, σε κακούς, σε πλούσιους, σε άθεους, στην Αμερική, σε κάποια μακρινή χώρα που δεν θα πας ποτέ;
-Με το να ψηφίσεις μιαν άλλη κυβέρνηση, να συμμετέχεις σε μια διαδήλωση, να τινάξεις τα social media στον αέρα με αφορισμούς, απόψεις, λόγια συμπάθειας, φωτογραφίες για Pulitzer, θα ξορκίσεις το κακό, θα προφυλάξεις την οικογένειά σου, το μέλλον το δικό σου και των παιδιών σου;

Τα παραπάνω είναι ανθρώπινη παρορμητική συμπεριφορά λόγω του στρες και των αρνητικών συναισθημάτων, της ανασφάλειας, του φόβου, του επικείμενου κινδύνου, μετά από αυτή την τόσο «αποκαλυπτική» εμπειρία που αποκαλούν τη χειρότερη στα 40 χρόνια τις πατρίδας μας. Αποκαλυπτική στο πόσο εκτεθειμένοι είμαστε, στο πόσο ευάλωτοι είμαστε, στο πόσο ο φόβος μπορεί να μας καταπιεί.