Ό,τι δεν πήγε όπως το ήθελες… μπορεί να σε πάει εκεί που αξίζεις – Μια φιλοσοφική και coaching ματιά στην ηγεσία, την ανθεκτικότητα και την πρόοδο.

Από τη Βαρβάρα Ασημακοπούλου,

Η αποτυχία δεν είναι το αντίθετο της επιτυχίας· είναι ο δρόμος που οδηγεί σε αυτήν.
Μέσα από τη δική μου εμπειρία και την ομιλία μου στο Leadership Summit της ΕΑΣΕ – “The Failure Paradox”, μοιράζομαι πώς οι αρχές της κλασικής φιλοσοφίας και οι πρακτικές του coaching μπορούν να βοηθήσουν κάθε ηγέτη να μετατρέψει την αποτυχία σε καθρέφτη αυτογνωσίας και ανάπτυξης.
Γιατί, όπως έλεγε ο Αριστοτέλης, η αρετή είναι πράξη — και κάθε setback είναι ένα βήμα πιο κοντά στη φρόνηση, τη δικαιοσύνη, τη γενναιότητα και τη σωφροσύνη.

💫 Η Αποτυχία ως Καθρέφτης της Ηγεσίας

Η αποτυχία είναι αναπόσπαστο μέρος κάθε ηγετικής πορείας.
Δεν είναι η σκιά της επιτυχίας, αλλά το φως που την αποκαλύπτει.
Είναι το σημείο όπου ο ηγέτης συναντά την αλήθεια του, μαθαίνει, μεταμορφώνεται και ξαναγεννιέται.

Όπως είπε ο Αριστοτέλης, «Η αρετή δεν είναι θεωρία αλλά πράξη.»
Κάθε αποτυχία είναι ένα μάθημα προς την αρετή, μια πράξη επίγνωσης που φέρνει τον ηγέτη πιο κοντά στη φρόνηση, στη δικαιοσύνη, στη σωφροσύνη και στη γενναιότητα.
Η ζωή — και η ηγεσία — κερδίζονται, δεν χαρίζονται.

🔹 Η αποτυχία ως πληροφορία

Η αποτυχία δεν είναι στίγμα, είναι πληροφορία.
Είναι η φωνή της πραγματικότητας που μας καλεί να επαναπροσδιορίσουμε ποιοι είμαστε και πού θέλουμε να πάμε.
Όπως είπε ο Επίκτητος, «Δεν είναι τα πράγματα που μας ταράζουν, αλλά οι απόψεις μας γι’ αυτά.»
Δεν μας πληγώνει η αποτυχία, αλλά η ερμηνεία που της δίνουμε.

Στο coaching, η αποτυχία γίνεται feedback — ένας καθρέφτης που δείχνει τι χρειάζεται να αλλάξει.
Μέσα από reframing και αναστοχασμό, ο ηγέτης μαθαίνει να κάνει ένα βήμα πίσω και να βλέπει την εικόνα καθαρά:
να αλλάζει την ερώτηση από «Γιατί απέτυχα;» σε «Τι μαθαίνω μέσα από αυτό;»
Είναι η πρώτη στιγμή ηγεσίας προς τον εαυτό.

🔹 Ο εσωτερικός διάλογος και η δύναμη του οράματος

Η κρίσιμη στιγμή μιας αποτυχίας είναι η στιγμή της σιωπής.
Όταν ο εσωτερικός διάλογος του ηγέτη γίνεται θορυβώδης, χρειάζεται να κάνει παύση και να ακούσει ξανά τη φωνή του σκοπού του.

«Όταν χάνουμε μια μάχη, δεν χάνουμε τον πόλεμο – αν ο σκοπός μάς κρατά ζωντανούς.»

Η δύναμη του οράματος είναι αυτή που δίνει νόημα σε κάθε setback.
Ο ηγέτης που θυμάται το “γιατί” μπορεί να επαναπροσδιορίσει το “πώς”.
Η εσωτερική ηγεσία δεν είναι θέμα ικανοτήτων, αλλά ευθυγράμμισης με τον σκοπό.
Δεν είναι το εμπόδιο που σταματά τον ηγέτη — είναι ο φόβος για το τι θα πουν οι άλλοι.

Ο μεγαλόψυχος ηγέτης ξέρει να ζητά βοήθεια, να ανασυντάσσεται, να ζει ξανά το κίνητρό του και να οδηγεί με ψυχραιμία και πίστη.

Το παράδειγμα που δίνει δεν είναι υποχρέωση του ρόλου — είναι μονόδρομος της ηγεσίας.

🔹 Η αποτυχία ωριμάζει την επιτυχία

Η αποτυχία δεν αναιρεί την επιτυχία· την ωριμάζει.
Όπως και η επιτυχία, δεν είναι ποτέ “τελική” ή “μόνιμη”.
Κάθε αποτυχία μας επιστρέφει στο ουσιώδες, σε ό,τι πραγματικά έχει αξία.

Ο Σενέκας έλεγε:

«Δεν είναι ότι έχουμε λίγο χρόνο, αλλά ότι χάνουμε πολύ.»

Η αποτυχία είναι το κάλεσμα να επιστρέψουμε στον εαυτό μας, να ρωτήσουμε:
Τι είναι αυτό που έχει αληθινό νόημα; Ποια αξία υπηρετώ;

🔹 Συγχώρεση, κατανόηση και αυτογνωσία

Η αποτυχία μας διδάσκει και κάτι ακόμα: τη συγχώρεση.
Πρώτα προς τον εαυτό μας και μετά προς τους άλλους.
Η συγχώρεση δεν είναι αδυναμία — είναι απελευθέρωση.
Η κατανόηση ανοίγει τον δρόμο για δράση χωρίς φόβο.
Μόνο όταν κατανοώ μπορώ να μάθω. Μόνο όταν συγχωρώ μπορώ να συνεχίσω.

Η ηγεσία που γεννιέται μέσα από τη συγχώρεση είναι ηγεσία με ανθρωπιά και επίγνωση.
Κάθε άνθρωπος κάνει λάθη, αλλά ο ηγέτης που μπορεί να τα κοιτάξει στα μάτια, να τα αποδεχτεί και να τα μετατρέψει σε μάθημα, είναι εκείνος που οδηγεί με ψυχραιμία και αλήθεια.

Κατά τον τελικό αναστοχασμό της εκπαιδευτικής ημέρας που είχα με την ομάδα μου της σειράς 8 των VIP Coaches & Leaders του Phiosophical Leadership Diploma Level 1 by ICF μια υπέροχη ενσυναισθηματική μαθήτριά μου σταχυολόγησε μια φράση που είπα κατά τη διάρκεια του μαθήματος και την έφερε ως επίλογο.

Η δημιουργικότητα είναι ανάληψη ρίσκου.

Αποφάσισα να γράψω ένα άρθρο σχετικά με την ερμηνεία αυτής της ρήσης και να το μοιρασθώ μαζί σου ώστε αν είναι εφικτό να αποτελέσει κάτι χρήσιμο για σένα.

Επιπλέον λαμβάνω την ευκαιρία να κάνω πιο καθαρό το μήνυμά μου και το σκοπό μου. Ο σκοπός μου τον οποίο εξυπηρετώ με όλες μου τις υπηρεσίες, είναι η εσωτερική και εξωτερική ηγεσία.  Δηλαδή η εσωτερική επίγνωση και η ανάληψη δράσεων που αλλάζουν την εαυτό σου και επηρεάζουν θετικά τους άλλους, ώστε να κάνουν το ίδιο.

Θέλω να σε εμπνεύσω να αναπτυχθείς προσωπικά όχι σαν αυτοσκοπό δηλαδή αποκλειστικά για τη δική σου ικανοποίηση και ευτυχία, αλλά ως απαραίτητη προϋπόθεση της ομαδικής βελτίωσης. Της βελτίωσης των άλλων που θα ακολουθήσουν οικειοθελώς το παράδειγμά σου, με τη βοήθειά σου ή όχι.

Αναφέρομαι εκτενώς στην εσωτερική και εξωτερική ηγεσία  στο νέο βιβλίο μου Philosophical Leadership.

Δες παρακάτω τη συλλογιστική μου σχετικά με τον τίτλο του άρθρου.

Πιστεύω ότι η θυματοποίηση, η γκρίνια, τα συνεχή παράπονα προέρχονται  από την ύπαρξη κάποιου κενού. Κάποιας συναισθηματικής, νοητικής ή πρακτικής έλλειψης. Η συμπλήρωση του κενού  αυτού είναι έναρξη μιας δημιουργικής πράξης, και  η αφετηρία για να γεννηθεί κάτι νέο.

Η απόφαση της αναγνώρισης αλλά και της συμπλήρωσης του κενού είναι δύσκολη, διότι απαιτεί να βγούμε από τον αυτόματο πιλότο και τη ζώνη άνεσης.

Στη συνέχεια να εκτεθούμε σε κάτι νέο, κάτι άγνωστο.

Σε αυτή την περίπτωση το  ανθρώπινο ένστικτο εκπέμπει κατευθείαν sos διότι, το μυαλό πιστεύει ότι κάθε αλλαγή είναι κίνδυνος. Σε έχει προγραμματίσει να προστατευθείς από την αλλαγή ή να μην την κάνεις.

Το μυαλό, σε κάθε νέο, δεν ξεχωρίζει αμέσως το καλό από το κακό, χρειάζεται παύση για να το αξιολογήσει σωστά, ώστε να προστατεύσει ή να παρακινήσει τον άνθρωπο να πάρει την κατάλληλη απόφαση.

-Θα προχωρήσω ή όχι;

-Με ωφελεί ή όχι;

-Ποιες είναι οι προϋποθέσεις;

Ξεκινά η συλλογή δεδομένων, η επεξεργασία και τέλος η λήψη της απόφασης και η κατάλληλη δράση. Η λογική διαδικασία.

Η δημιουργικότητα είναι ανάληψη ρίσκου διότι ξεκινάς κάτι από το μηδέν.

Δεν γνωρίζεις πολλές φορές εσύ ο ίδιος που δημιουργείς, ούτε τη συνέχεια ούτε το τέλος. Επιπλέον δεν γνωρίζεις την ανταπόκριση που θα έχει στους άλλους.

Τα συναισθήματα και τις ερμηνείες που θα γεννηθούν.

Όταν δεν γνωρίζεις φοβάσαι. Ο κίνδυνος νομίζεις ότι βρίσκεται παντού.

Επιπλέον ο  κίνδυνος να εγκαταλείψεις αυτό που άρχισες είναι ακόμα πιο ορατός. Ειδικά αν δεν έχεις ένα δίχτυ ασφαλείας, ένα πλαίσιο.

Στην περίπτωση της ζωγραφικής είναι ο καμβάς.

Μπορείς να αντικαταστήσεις τον καμβά;

Ναι. Βάζοντας ένα άλλο πλαίσιο, ένα άλλο δίχτυ ασφαλείας.

Στην περίπτωση της ζωγραφικής ένα διαφορετικό πλαίσιο είναι ο χώρος, ένα συγκεκριμένος χώρος. Από μονοδιάστατο πλαίσιο πάμε στο τρισδιάστατο.

Το πλαίσιο υπάρχει σε όλα τα έργα τέχνης.

Η ανατροπή έρχεται από την αμφισβήτηση του υπάρχοντος  πλαισίου  και την αντικατάσταση του με ένα καινούργιο = Το δώρο της δημιουργικότητας

Το ρίσκο είναι να μη βρει ο δημιουργός το επόμενο πλαίσιο διότι φοβάται να αφήσει το παλιό.

-Τι θα σε βοηθήσει;

Να αγκαλιάσεις τον κίνδυνο της δημιουργικότητάς σου και να αφεθείς στον οίστρο της.  Να αφεθείς στη χαρά της δημιουργίας, να απολαύσεις τον μέχρι τώρα αταξίδευτο δρόμο σου. Την αβεβαιότητα, την απογοήτευση, την έκπληξη, το κάθε αναγνωρίσιμο ή όχι θετικό και αρνητικό συναίσθημα που ξεπηδά ακάλεστο σε όλη τη διαδρομή.

-Τι θα σε βοηθήσει, να αντέξεις τις οδύνες και να συνεχίσεις τον τοκετό.

Η  πίστη

• στον εαυτό σου
• στους πόρους σου
• στις ευκαιρίες του περιβάλλοντος

Σε αυτό που σε ενέπνευσε και σε εμπνέει, όπως εμένα η ομάδα μου, να εκφραστείς και να απελευθερώσεις τη δημιουργικότητά σου.

Το πλάνο

• Το κεντρικό μήνυμα
• Τα περιεχόμενα
• Η οργάνωση

Το ρίσκο, ο κίνδυνος πάει μαζί με τη δημιουργικότητα, πάει μαζί με κάθε σκέψη και δράση. Χωρίς ρίσκο και αβεβαιότητα δεν υπάρχει δημιουργικότητα.

Χωρίς κάτι νέο που δεν γνωρίζεις ακόμα πως θα το επηρεάσεις και πώς θα εξελιχθεί πώς θα κατανοηθεί από εσένα και το περιβάλλον σου.

Ας γίνουμε μία αλυσίδα ψυχικά χορτάτων ανθρώπων.

Λαμβάνοντας υπόψη μου τα ευρήματα της έρευνας για το βιβλίο του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ)  (2021-22), τις απόψεις γνωστών Ελλήνων εκδοτών σχετικά με το βιβλίο και την ομολογούμενη αύξηση των Ελλήνων που γράφουν και επιθυμούν να εκδώσουν τα βιβλία τους (Μεθενίτης: Αθηνόραμα 29.12.22)  φαίνεται ότι οι Έλληνες γράφουν περισσότερο  από ότι διαβάζουν.

Εντυπωσιάστηκα!

Ως coach κάνω τις παρακάτω ερωτήσεις

-Τι σημαίνει αυτό για σένα;

-Σημαίνει να γράφεις λιγότερο και να διαβάζεις περισσότερο;

-Σημαίνει να γράφεις ή να μη γράφεις;

θα σου πω τι κάνω εγώ!

Κάνω ότι θέλω!

Όταν επιθυμώ να διαβάσω διαβάζω. Χωρίς κάποιο σύστημα. Διαβάζω τα πάντα,  εφημερίδα,  άρθρα,  ποίηση,  λογοτεχνία,  ψυχολογία,  αστυνομικά,  λεξικά  (εννοείται του καθηγητή γλωσσολογίας Γ. Μπαμπινιώτη),  ταξιδιωτικά,  ιστορία,  βιογραφίες,  μεγάλη ποικιλία.

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που το βιβλίο εκτός απο γνώση ήταν καλλιέργεια, πηγή δύναμης και ξεχωριστής ταυτότητας.

Έτσι όσο διάβαζα ένιωθα πιο δυνατή και όσο πιο δυνατή και ξεχωριστή ένοιωθα τόσο διάβαζα.

Πολλές φορές αγόραζα τόσα βιβλία που δεν προλάβαινα καν να τα ανοίξω. Η αγορά τους και μόνο με έκανε να νιώθω τη δύναμη από τη συσσωρευμένη γνώση. Ας μην την είχα στο κεφάλι μου, αρκεί που την είχα στη βιβλιοθήκη μου.

Σου έχω ήδη εξομολογηθεί ότι στα εφηβικά μου χρόνια πήγαινα σε διάφορα όμορφα μέρη και διάβαζα. Σε κήπους, σε μουσεία, σε καφέ με ξεχωριστή αισθητική.

Σήμερα συνεχίζω να πηγαίνω σε όμορφα μέρη όχι όμως για να διαβάσω, αλλά για να γράψω

Κάποια στιγμή ένοιωσα ότι  το κεφάλι μου γέμισε από τις ιδέες , απόψεις, τις  ιστορίες άλλων και δεν άντεχε άλλο. Σαν να έπαθε υπερχείλιση!

Έτσι άρχισα να γράφω περισσότερο. Η γραφή λειτουργούσε ως εκτόνωση.

Έγραφα τα πάντα, ποιήματα,  ιστορίες,  ακόμη και θεατρικό έργο, μυθιστορήματα, αποφθέγματα, άρθρα κλπ.

Έχω γεμίσει συρτάρια με  μπλοκάκια,  τετραδιάκια, σελίδες Α4, κομματάκια χαρτιών, ακόμη και  χαρτοπετσέτες και post it ,  με λέξεις και  με ό,τι κατέβαινε από το κεφάλι μου. Φυσικά σήμερα τα ηλεκρονικά αρχεία, και οι σημειώσεις του τηλεφώνου έχουν τη δική τους πρακτικότητα.

Κάποιες φορές ξυπνάω το βράδυ με μια ιδέα μέχρι μια ολόκληρη ιστορία.  Στο κομοδίνο μου έχω ένα μπλοκάκι για να τις καταγράφω. Όχι πάντα με επιτυχία διότι ο θεός του ύπνου καμιά φορά είναι πιο δυνατός από τη μούσα της συγγραφής.

Το έκανα αυτό πολλά χρόνια μέχρι που ένιωσα την ανάγκη, την καταιγιστική ανάγκη μου να γράφω, να τη μετουσιώσω σε κάτι χρήσιμο.

Έτσι ήρθε το πρώτο μου βιβλίο. Καθαρά επαγγελματικό. Ήθελα να βοηθήσω τα στελέχη με τις βασικές αρχές διοίκησης της ομάδας τους σε συνδυασμό με ένα βασικό νομικό πλαίσιο. ‘Έτσι η δημιουργική μου πλευρά εκτονώθηκε με έναν οδηγό για στελέχη. «Το αλφαβητάριο του Manager» που αρχικά το προσέφερα στα στελέχη της εταιρείας που εργαζόμουν τότε (ΤΙΤΑΝ ΑΕ).

Μετά από χρόνια το   «Το αλφαβητάριο του Manager» εμπλουτίσθηκε και έγινε επίσημα βιβλίο από τις εκδόσεις Κριτική με το τίτλο “Η τέχνης της ειρήνη στον εργασιακό χώρο”.

Όταν μπήκε το coaching στη ζωή μου η συγγραφική μου μανία απέκτησε ουσιαστικό νόημα. Απέκτησε έναν ελκυστικό μεγάλο σκοπό.

Να γίνω διεθνούς φήμης συγγραφέας να βοηθήσω πολλούς περισσότερους ανθρώπους.

Ένας σπουδαίος αυθεντικός σκοπός, πιστεύω ότι γεμίζει τα όποια κενά που κάποιοι παλεύουν μια ζωή να γεμίσουν. Να αποκτήσουν συναισθηματικό σθένος και να ισορροπήσουν.

Γράφω για να επικοινωνώ, να εκφράζομαι, να μοιράζομαι, να δημιουργώ σχέσεις, να ενισχύω ουσιαστικές σχέσεις, να με κατανοούν και να κατανοώ.

Μέσα από αυτό το δημιουργικό μοίρασμα έτρεφα την ψυχή μου.

Τι είναι το Philosophical Leadership;

Είναι παραπάνω από άλλη μια μέθοδο ηγεσίας στην λαοθάλασσα της παγκόσμιας βιβλιογραφίας. Είναι μια νέα νοοτροπία, ένας  νέος τρόπος ζωής. Ένας τρόπος ζωής που λειτουργεί σε όλες τις εκφάνσεις στη ζωή σου. Στην εργασία, στον κοινωνικό σου ρόλο, την καθημερινότητά σου.

Ένας τρόπος ζωής εμπνευσμένος από την αρχαιοελληνική φιλοσοφία.

Ο Σωκράτης, που σύμφωνα με τον Κικέρωνα είναι ο πρώτος φιλόσοφος που κατέβασε τη φιλοσοφία από τον ουρανό στη γη, δηλαδή στην ενασχόληση των φιλοσόφων με τον άνθρωπο, έδωσε την πρώτη «μέθοδο» την καλή ζωή, την ενάρετη ζωή.

Στη συνέχεια ο μαθητής του Σωκράτη ο Πλάτωνας και ο μαθητής του Πλάτωνα ο Αριστοτέλης έδωσαν την πολιτική διάσταση.

Δηλαδή, η καλή ζωή, η ευτυχισμένη ζωή, η επιδίωξη της αριστοτελικής ευδαιμονίας συμπεριλαμβάνει το κοινό καλό.

Κι έχουν απόλυτο δίκιο! Δεν γίνεται κάποιος να ζει καλά χωρίς να δίνει σημασία στην επιρροή που έχει στο περιβάλλον του.

Αν θεωρήσουμε την ηγεσία ως επιρροή, τότε όλοι/ες είμαστε  δυνάμει ηγέτες.

Πρώτα από όλα ηγέτες, έχουμε τον έλεγχο και την επιρροή, του εαυτού μας και των ενεργειών μας.

Ως ηγέτες λοιπόν, ως μονάδες που επηρεάζουμε και δημιουργούμε ιστορία, προτείνω να το «Φιλοσοφήσουμε» περισσότερο δηλαδή να αναγνωρίσουμε τη δύναμή μας και να την αξιοποιήσουμε για μας τους ίδιους και για τους άλλους όσο καλύτερα μπορούμε.

Το μότο μου είναι: Μπορείς καλύτερα!

Το μοντέλο λοιπόν της ηγεσίας που προτείνω το ονόμασα φιλοσοφικό μοντέλο, διότι συμπεριλαμβάνει αυτό που κάνουν οι φιλόσοφοι. Οι φιλόσοφοι από το παρελθόν μέχρι σήμερα διερευνούν το για ποιο λόγο ζούμε και στη συνέχεια ποιος είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για να ζούμε.

Οι ηγέτες του σήμερα προτείνω να κάνουν το ίδιο:

-Να δουν τη ζωή τους σε δύο διαστάσεις και συγκεκριμένα τις παρακάτω:

-Να μάθουν για ποιο λόγο κάνουν ότι κάνουν, τι τους κινητοποιεί να εξασκούν την ηγεσία, να εμπνέουν, να ενθουσιάζουν να ωθούν τους άλλους να κάνουν τη δουλειά τους όπως πρέπει, να δίνουν οι ίδιοι τις λύσεις, να γίνονται καλύτεροι επαγγελματίες και άνθρωποι, να προετοιμάζουν άλλους νέους ηγέτες, όχι πιστούς ακολούθους αλλά μοναδικούς και διαφορετικούς ηγέτες.

Βλέπετε δεν χρησιμοποιώ τη λέξη «καθοδήγηση» η οποία για άλλους είναι συνυφασμένη με την ηγεσία. Διότι το Philosophical Leadership εκτός από τη φιλοσοφία ως σημαντικό παράγοντα, έχει και τις δεξιότητες coaching. Η μεγαλύτερη και πιο προκλητική δεξιότητα coaching για μένα είναι η υπευθυνότητα, η αυτολογοδοσία, accountability, του coachee, του συνεργάτη, του μέλους της ομάδας του ηγέτη.

Η υπευθυνότητα του άλλου κατακτάτε με την αυθόρμητη και οικειοθελή συμμετοχή του, που επιτυγχάνονται σήμερα μόνο από έναν coach.

Από έναν Coach Ηγέτη που ενστερνίζεται το coaching, όχι μόνο μερικές δεξιότητες πχ ενεργητική ακρόαση ή κατάλληλες ερωτήσεις, αλλά εκπαιδεύεται και εξασκεί ολόκληρη τη μεθοδολογία. Τη μαγική αυτή διαδικασία που ξεκινά από τη δημιουργία εμπιστοσύνης, συνεχίζει με την ενεργοποίηση και επιτυγχάνει την επιδιωκόμενη αλλαγή, προς όφελος του συνεργάτη και τη συμμετοχή του σε αυτή.

Το γιατί έχει να κάνει συνοπτικά με το εσωτερικό κίνητρο του καθενός μας δηλαδή το άθροισμα των αξιών των επιθυμιών των αναγκών και των πεποιθήσεων

Όσο πιο δυνατό είναι το κίνητρο τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει ο ηγέτης να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο που του παρουσιάζεται ή θα παρουσιάζεται πάντα μπροστά του.

Τα μάτια όλων στρέφονται επάνω του γι’ αυτό έχει φανατικούς ακολούθους αλλά και φανατικούς εχθρούς ή  αντιπάλους.

Είσαι πολύ ευαίσθητος/η για να αντέξεις αυτή την τεράστια αντίθεση;

Η ίδια είμαι υπερβολικά ευαίσθητη και αυτό δουλεύω μια ζωή με τη βοήθεια του coaching.

-Mπορώ όμως να είμαι μια τολμηρή και ονειροπόλα ηγέτιδα και να μην το βάζω κάτω. Έχει να κάνει πιστεύω με τις εσωτερικές δυνάμεις και  με την εξωτερική βοήθεια.

-Οι εσωτερικές δυνάμεις είναι οι αρετές που χρειάζεται να εξασκήσεις

-Η εξωτερική βοήθεια είναι να καταλάβεις την κοινότητα που χτίζεις με τους μαθητές σου, τους συνεργάτες σου, τους μελλοντικούς ηγέτες που δημιουργείς.

Επιπλέον θέλω με αυτό το βιβλίο να σου δείξω με ποιο τρόπο μπορείς να είσαι όχι μόνο αποτελεσματικός ηγέτης/τιδα αλλά συγχρόνως και ευτυχισμένος/η ηγέτης/τιδα.

Η αυτογνωσία

Προϋπόθεση- υπόβαθρο.

Οι δύο παραπάνω διαστάσεις -το γιατί και το πως – έχουν ως βάση και προϋπόθεση την αυτογνωσία. Την αυτογνωσία η οποία έρχεται σιγά σιγά όπως η σοφία,  μέσα από τη γνώση και τις εμπειρίες που αποκτάμε σταδιακά.

Η αυτογνωσία έχει τρεις διαστάσεις:

– Τι μπορώ

– Tι θέλω  και

– Τις εξωτερικές συνθήκες που υπάρχουν κάθε φορά.

Dr. Marshall Goldsmith Thinkers50 Hall of Fame, World’s #1 Leadership Thinker & #1 Executive Coach, #1 NYT Bestselling Author. Rancho Santa Fe, California, USA

and

Barbara Asimakopoulou Top & Award-winning Executive & Team Coach in Greece, #1 Coach in Athens 2021, ICF-PCC, EMCC-ITCA. MBA Athens, Greece

In a dialogue about “Building Credibility” based on Marshall’s latest 2022 book already NYTimes Best Seller “The Earned Life”

How Leaders, HR people & Coaches can make a positive difference starting from earning credibility.

This great dialogue continues with subjects such as happiness and fulfillment and golden tips for a better life professionally and personally.

Credibility must be earned twice

1.TRUST: Establishing your competency in something that other people value, do it well consistently.

2.APPROVAL: Gaining other people’s recognition for this particular competence

Dr. Marsall Goldsmith

Ask yourself the below questions

• If I become more widely recognized as an expert on coaching executives, could I make a positive difference in the world?
• Does striving for the recognition make me uncomfortable?
• Does me discomfort inhibit me and therefore limit my ability to male a positive difference?
• Witch is more important to me: my momentary discomfort or making a positive difference?

Dr. Marsall Goldsmith

Coach Now 2022

Our mission in life is to make a positive difference, not to prove how smart or right we are.

Peter Drucker

I’ve faced many challenges in life. Most of those challenges I’ve been able to overcome, turning adversity into opportunity. I have a strong belief that our existence is up to God, but the way we choose to live is up to us.

The years of economic crisis (in Greece) have significantly impacted my life, my outlook and actions. I was looking for a way to continue working with passion and also take care of my family and maintain peace in the home despite financial stress.

Philosophy played a big role in shaping my journey during this time. I happened upon books by modern scholars such as Lou Marinoff and the existential psychologist Irvin Yalom. Both continuously referenced ancient Greek philosophy in their work. And so, I began to study philosophy greats like Plato and Aristotle. Socrates was another philosopher that fascinated me, and his teachings became the center of my coaching practice.

I’ve found a correlation between modern coaching science and Socrates’ wisdom and have since written about it. One of my published articles for the ICF (International Coaching Association) states that Socrates was the first coach ever. That statement was met with great reception.

My greatest wish, that year of struggle, was that I would be able to make a positive impact on my future, and to then be able to do the same for others through the teachings of Greek philosophers. This wish became a mission and still my mission to this day. Not only do I use Greek philosophy in my coaching practice, but I have built my coaching curriculum around it.

What’s the most important concept or idea that you teach people?

I believe both ancient and modern philosophers ultimately ask and explore how and why: how we adopt certain values and beliefs and why we choose them.

My ultimate goal has always been to transform lives. It’s rewarding to have a hand in helping people reach their full potential, achieving things they never thought possible. I teach my clients to embrace adversity, to derive strength from it, in order to become more resilient both professionally and spiritually. Moreover, I help people develop a healthier framework to their outlook with the help of ancient Greek texts. I believe this is part of the journey on the way to the authentic self, what successful leaders are made of.

The process of my inner awakening has been long and challenging, a back-and-forth between joy and sadness. My coaching and experience as an educator, however, has become the catalyst for my own self-discovery and finding purpose.

Ποια κανονικότητα μας περιμένει άραγε μετά τον κορωνοϊό; Πόσο αλλαγμένοι, διαφορετικοί, ξεκάθαροι, ευγνώμονες ή πονεμένοι θα βγούμε από μία πανδημία που σάρωσε την υφήλιο, αλλάζοντας κοινωνικές συμπεριφορές και πρότυπα ετών, εργασιακά δεδομένα και κεκτημένα, σαρώνοντας οικονομίες, υγειονομικά συστήματα και σκορπώντας εκατομμύρια θανάτους;

Θα βγούμε περισσότερο σοφοί, ώριμοι και ψύχραιμοι απέναντι στην ζωή ή θα μας κυνηγάει διαρκώς ο φόβος του θανάτου, του απρόβλεπτου και του απροσδόκητου, ο φόβος να πλησιάσουμε αυτόν που αγαπάμε, γιατί μπορεί να τον… μολύνουμε;

Για όλα τα παραπάνω, το CNN Greece μίλησε με την κυρία Βαρβάρα Χ. Ασημακοπούλου, βραβευμένη coach Εσωτερικής και Εξωτερικής Ηγεσίας, συγγραφέα και ομιλήτρια.

Tι σημαίνει κανονικότητα; Για μένα είναι «αστεία» αυτή η έκφραση διότι δεν ορίζεται. Είναι τόσο υποκειμενική άρα δεν μπορεί να είναι καθολική διότι …στερείται φαντασίας. Δεν υπάρχει επιστροφή και πολύ περισσότερο σε μια κανονικότητα που ανήκει σε ένα παρελθόν που δεν ισχύει πια. Οι συνθήκες άλλαξαν άρα προς τι η επιθυμία της επιστροφής; Η γνώμη μου είναι ότι η πιο «υγιεινή» συμπεριφορά είναι να δημιουργήσουμε μια νέα πιο επωφελή κανονικότητα που προτείνω να την πούμε συμπεριφορά σύμφωνα με τις νέες συνθήκες και να τη στρέψουμε προς όφελός μας. Με εξυπνάδα και γενναιότητα και γιατί όχι με ευγνωμοσύνη για το παρελθόν και ότι μας έμαθε.

Marketing in Practice SBC TV S06 Ε123 Η Φιλοσοφία στην επιχειρηματικότητα

Στο νέο τηλεοπτικό επεισόδιο της εκπομπής Marketing in Practice o σύμβουλος μάρκετινγκ Θέμης Σαρανταένας με καλεσμένη στο studio του Attica TV/SBC TV Channel την Leadership Coach, Βαρβάρα Ασημακοπούλου συζητούν για το πως οι αρχές της Φιλοσοφίας μπορούν να ενισχύσουν την επιχειρηματικότητα.

Οι αρχές της Φιλοσοφίας των αρχαίων Ελλήνων μπορούν να χρησιμοποιηθούν από ιδιώτες και επιχειρηματίας για να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους. Στις επιχειρήσεις μπορεί να βελτιωθεί το επιχειρηματικό πνεύμα και η επιχειρηματική λειτουργία και παράλληλα να τοποθετηθούν σε μια ανανεωμένη βάση. Ο Σωκράτης, ο Αριστοτέλης, ο Πλούταρχος, ο Επίκτητος, ο Επίκουρος και πολλοί άλλοι εμπνέουν τους επιχειρηματίες και τους καθοδηγούν.

Απαντήθηκαν ερωτήματα όπως:

– Πώς η Φιλοσοφία έχει πρακτικό αντίκτυπο;

– Πώς συναντάμε καθημερινά την Φιλοσοφία στην επιχειρηματική ζωή μας;

– Πώς η φιλοσοφία και αυτά που προσκομίζει στην μελέτη της ανθρώπινης εμπειρίας μπορούν να συμβάλει στην έννοια της Ηγεσίας;

– Για ποιους λόγους οι Ηγέτες του αύριο έχουν ανάγκη την Φιλοσοφία;

– Πως μπορεί η έμπνευση από τις Αρχές της Φιλοσοφίας μας οδηγήσει σε κέρδος με ηθικό περιεχόμενο;

– Ποιες είναι οι αρχές του Στωικισμού που ταιριάζουν καλύτερα στην ελληνική επιχειρηματική πραγματικότητα;

– Ποιες είναι οι κανονιστικές αρχές που μπορούν να διασφαλίσουν την λειτουργία μιας επιχείρησης με συνέπεια, αποδοτικότητα και ηθικές αξίες;

και πολλά άλλα!

Ο συνδυασμός που μεταμόρφωσε τη ζωή μου και την καριέρα μου

Μεγάλωσα έχοντας πάνω από όλα την αξία της οικογένειας και συγχρόνως την αξία της ανεξαρτησίας μέσα από μια καριέρα που αποδίδει οικονομικά, κοινωνικά και προσωπικά. Τις αξίες αυτές μου εμφύσησε η μητέρα μου η οποία εγκατέλειψε μια σίγουρη και κοινωνικά αναγνωρίσιμη καριέρα και αφοσιώθηκε στην οικογένειά της.

Σε αυτή χρωστάω πολλά, αλλά στο σημερινό άρθρο επιθυμώ να σας αποδείξω μέσα από το δικό μου παράδειγμα ότι στη ζωή μπορείς να τα διεκδικείς όλα καριέρα, οικογένεια, βαθύτερες επιθυμίες, αρκεί να το θες πάρα πολύ, να βάζεις προτεραιότητες και να μη …βιάζεσαι!

Η σοφία έρχεται με τις εμπειρίες και ευτυχώς (!) ο Θεός μου επιφύλαξε πολλές από τις πιο ευχάριστες μέχρι και τις πιο δυσάρεστες. Βέβαια «συν Αθηνά και χείρα κινεί», κούναγα κι εγώ τα χεράκια μου.

Νεότερη είχα μια λαχτάρα. Να τα κάνω όλα και γρήγορα! Όσο όμως έπαιζα σε αυτό το έργο τα λάθη διαδέχονταν το ένα μετά το άλλο. Αυτό βέβαια το βλέπω τώρα. Στη συνέχεια διόρθωνα λάθη, έκανα άλλα, μέχρι που αποφάσισα ότι είναι μέρος της διαδικασίας. Δούλεψα, έκανα μεταπτυχιακά στο εξωτερικό, βρήκα σύντροφο, έκανα μια όμορφη οικογένεια και η καριέρα μου ήταν πάντα στο προσκήνιο με κάποια διαλλείματα όταν ο σύζυγος και τα δύο αγόρια μου ήταν εκείνοι οι πρωταγωνιστές στο έργο μου.

Όπως εξομολογήθηκα παραπάνω, στη ζωή μου είχα πολλές προκλήσεις, άλλες τις επιδίωξα, άλλες όχι. Πάντα όμως ένοιωθα ότι είχα τον έλεγχο ακόμη και όταν παρέδιδα το εαυτό μου στο Θεό και τη θέλησή του, διότι ήξερα ότι η επιλογή να ζω ήταν δική Του αλλά το πως να ζω ήταν και δική μου.

Τα πρόσφατα χρόνια της κρίσης έπαιξαν τον πιο καθοριστικό ρόλο στη ζωή μου. Αναζητούσα από την αρχή διέξοδο ώστε να συνεχίζω να εργάζομαι με πάθος, να φροντίζω και να απολαμβάνω την οικογένειά μου παρόλες τις καθημερινές πρακτικές ή άλλες αντιξοότητες και ανατροπές.

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Τότε στο δρόμο μου, εμφανίστηκε η Φιλοσοφία μέσα από βιβλία καταρχάς σύγχρονων επιστημόνων όπως ο καθ. Φιλοσοφίας Lou Marinoff, με το βιβλίο του «Πλάτωνας όχι Πρόζακ» και ο υπαρξιστής Ψυχολόγος Irvin Yalom με όλα! τα βιβλία του, και στη συνέχεια μέσα από τη μελέτη των ίδιων των αρχαίων συγγραφέων, κυρίως τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη.

Η μελέτη αυτή με οδήγησε στο συμπέρασμα ότι οι φιλόσοφοι από τους πρωτοπόρους μέχρι τους πιο σύγχρονους ασχολούνται με τη διερεύνηση του ΓΙΑΤΙ, των λόγων που ο άνθρωπος ζει και ΠΩΣ να ζει και να σχετίζεται με τους άλλους ανθρώπους, σε αρμονία με τις αξίες και πεποιθήσεις του και το σκοπό της ύπαρξής του.

Η μεγαλύτερη επιθυμία μου όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης ήταν να μην είμαι έρμαιο ή όμηρος των λανθασμένων επιλογών τρίτων, αλλά να μπορώ να επηρεάζω η ίδια το δικό μου μέλλον πρώτα και τη συνέχεια των άλλων.

H επιθυμία μου έγινε επαγγελματική αποστολή για κάθε άνθρωπο που βρισκόταν κοντά μου. Και ήταν πολλοί οι οποίοι εμπνεύστηκαν από τη δική μου «μετάφραση» και ερμηνεία των πολύτιμων φιλοσοφικών διδαγμάτων.

Ανατρέχω στην αρχαιοελληνική Φιλοσοφία, διότι είναι μέρος της ιστορίας μας και κυρίως της δομικής μας πραγματικότητας, του DNA μας.

COACHING

Η διαδικασία της εσωτερικής μου αφύπνισης και απελευθέρωσης ήταν μακρόχρονη και επίπονη. Η απόγνωση διαδεχόταν τη χαρά και το αντίστροφο πάρα πολλές φορές.

Το coaching ήταν η αιτία και ο καταλύτης σε όλο αυτό το εσωτερικό ταξίδι προς την ανακάλυψη των δυνατοτήτων μου και του υπαρξιακού μου σκοπού.

Ο μεγάλος σκοπός μου είναι να μεταμορφώσω τις ζωές των ανθρώπων. Να τους βοηθήσω να κάνουν θαύματα που ποτέ δεν φαντάζονταν και να ζήσουν τη ζωή στο έπακρο!

Να τους υποστηρίξω να φωτίσουν το καλύτερο μονοπάτι της ζωής τους, να το περπατήσουν, να απολαμβάνουν τη διαδρομή παρόλες τις αντιξοότητες και τα εμπόδια, να διεκδικούν και να παλεύουν για ΟΛΑ και όχι μόνο όσα βρίσκουν μπροστά τους. Να γίνουν επιτυχημένοι, ευτυχισμένοι, χειραφετημένοι, πνευματικά διαυγείς, ψυχικά γεμάτοι.

Επιπλέον επιθυμώ να επηρεάσω, να εμπνεύσω τους δυνάμει ή ήδη ηγέτες προς όφελος πρώτα των ιδίων και στη συνέχεια της κοινωνίας.

Πώς; Με τον ίδιο τρόπο που κινητοποιήθηκα κι εγώ!

Με το coaching και την ελληνική Φιλοσοφία, μέσα από το αυθεντικό, δύσβατο αλλά λυτρωτικό μονοπάτι της εσωτερικής χειραφέτησης.

“Το ταξίδι προς τον αυθεντικό μας εαυτό”.

Τη μοναδική και καταλυτική προϋπόθεση για να γίνουμε ηγέτες του εαυτού μας και στη συνέχεια των άλλων ανθρώπων.
Προς αυτή την κατεύθυνση δημιούργησα

–Τη μεθοδολογία «Coaching & Philosophy in Practice»™ δηλαδή την εφαρμογή του coaching και της φιλοσοφίας στην καθημερινότητα, στην οποία στηρίζω το ατομικό μου coaching, τα εκπαιδευτικά μου προγράμματα και βεβαίως την επαγγελματική μου ταυτότητα ως coach.

-Το πρωτότυπο μοντέλο ηγεσίας Philosophership™, του οποίου θεμέλια είναι η αυτογνωσία, ο συνεχής επαναπροσδιορισμός, η αυτολογοδοσία και η εξάσκηση των αρετών με σκοπό την ατομική και συλλογική ευδαιμονία και πρόσφατα

-το “Coaching Δεξιότητες & Εργαλεία στην Πράξη”, ένα πρωτοποριακό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που σε εισάγει σε βάθος στην επιστήμη του coaching, με θεωρητική, πρακτική, φιλοσοφική, και mindfulness προσέγγιση με διεθνή αναγνώριση και διαπίστευση ICF.